hlias kouvarakis
 
hlias
 

Αυτό είναι το blog μας, όπου μπορείτε να αφήσετε τα σχόλιά σας σε αρχεία.

Προσθήκη στα αγαπημένα εμείς Στείλτε ένα e-mail


Ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες
Εγγραφή
E-mail: 
Επισκέπτες
Ημερολόγιο
<
Απρίλιος 2014
>
ΔΤΤΠΠΣΚ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930
Άλλες τοποθεσίες
parissashotel Parissas Hotel parissas
lager-best lager
melivrasna ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΓΚΟΡΗΣ
gianniskallilas giannis kallilas
desklias desklias
 
Επιστροφή στην αρχικήhlias / Ιστολόγιο / Γενικά / μαντιναδες

μαντιναδες

Δημοσιεύτηκε απόΚείμενο

kommanto Για αποστολή μηνύματος
hlias kouvarakis
μαντιναδες
1521 μέρα πριν 19.02.2010 17:37:27 Παράθεση('4707311','4707311','5','1144')">Έκθεση spam

Mantinades μαντινάδες λυρα χοροι Κρήτης Λασιθι Ηρακλειο Ρεθυμνο Χανια Σητεια
ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ & ΧΟΡΟΙ ΚΡΗΤΗΣ
 
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΚΛΕΙΔΩΝΑ, ΓΕΡΟΥΣ, ΧΩΡΙΣΜΟΥ. ΛΥΠΗΣ κ.α.
       ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ - ΗΘΗ & ΕΘΙΜΑ

 


 
 
 
Οι καλύτερες μαντινάδες που λάβαμε
ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ 2006
 
Λεμονανθούς τσ' Ανάστασης και τση Λαμπρής λουλούδια
Ευχές και χαιρετίσματα πέμπω σας και τραγούδια
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!
Δ. Σκουλάς (καλλιτέχνης, Δ. Σ. Αγ. Παρασκευής)
 
Οφετος την Ανάσταση κερί να μην ανάψεις
Κι εγώ θα κάμω το κορμί λαμπάδα να μ' ανάψεις
(Μαρία Π., Αγία Βαρβάρα)
 
Στ' άσπρο κερί τσι Ανάστασης στο άγιο φως απάνω
Χρυσοκεντώ Χ.Π. δώρο να σας τα κάνω.
Μ. Σπανάκης (Οδοντίατρος, Τζερμιάδο)
 
Το θειο φως της Ανάστασης, να λάμψει στη ζωή σας
και όλου του κόσμου οι χαρές να ναι πάντα μαζί σας.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ! (Από ανώνυμη)
 
Όσα κεριά τση Ανάστασης στις εκκλησιές καούνε,
Τόσες χαρές σου εύχομαι στο σπίτι σου να μπούνε
( Από Ανώνυμη)
 
Πάσχα, μα πες μου πως μπορώ  τέτοια γιορτή να νιώσω,
αν δεν σου στείλω μήνυμα ευχές, για να σου δώσω:
 «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ - ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ»
(Βασίλης Ε. Σπανάκης, ταξιτζής)
 
Ό,τι η ματιά σου αναζητά και ό,τι ποθεί η ψυχή σου
μαζί με την Ανάσταση να 'ρθουνε στη ζωή σου.
(Μαρία Στιβαστάκη, Υπ. Πολιτισμού)
 
Απόψε Ανάσταση Χριστού, ευχή καρδιάς θα κάνω,
η μοίρα να σκορπά χαρές να περπατάς επάνω.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ! Γιάννα Σακελάρη
 
Άσπρη λαμπάδα άναψα στση Ανάστασης το βράδυ
Και έκαμα ευχή στο δρόμο σου να μη βρεθεί σκοτάδι.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ! Μαρία Σακελάρη
 
Κάνω τη σκέψη μου κερί τα' Ανάστασης την ώρα,
για να σου φέγγει στη ζωή σε ήλιο και σε μπόρα.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ! Μαρία Χρονάκη - Κρασανάκη
 
Όταν με φως τσ' Ανάστασης ανάψεις το κερί σου
Κάθε ακτίνα μια χαρά να 'ναι εις τη ζωή σου.
(Φρόσω Κρασανάκη - Περισυνάκη)
 
Κρόσσια του φεγγαριού βαστώ του ήλιου αχτίνες παίρνω
Χρυσοκεντώ χίλιες ευχές του Πάσχα και σας στέλνω.
Χριστός Ανέστη- Χρόνια Πολλά!
Θ. Τσόντος (πρόεδρος Κρητών Πειραιά)
 
 
      
      
      
      
      
      
      Εκφράσετε τα αισθήματά σας!
      Στείλτε κάρτες μαζί με μαντινάδες ως μήνυμα.
      ΣΤΕΙΛΤΕ Ε CARDS ΑΠΟ ΚΡΗΤΗ - 1
      
      ΣΤΕΙΛΤΕ E CARDS  ΑΠΟ ΚΡΗΤΗ - 2

 
 
 
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ Ή ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ
      Πάρτη την καρδιά μου, πάρτηνε,
      με το δεξί σου χέρι
      και σφάξε την αλύπητα
      με δίκοπο μαχαίρι.Και να μαχαιρωθεί το σώμα μου
      το αίμα που θα χύσει,
      κάθε σταγόνα θα γενεί
      καρδιά να σ' αγαπήσει.Δε φτάνει μόνο μια καρδιά
      ήθελα να' χω κι άλλη
      και με τσι δυο να σ' αγαπώ
      και λίγο θα 'ναι πάλι.
      Θα σου την δώσω την καρδιά
      για να 'χεις δυο, κερά μου,
      όταν θα στεναχωρηθείς,
      να κλαις με την δικιά μου.Κομμάτια μού 'κανες την καρδιά, μα δεν
      παραπονούμαι και τα κομμάτια θα γενούν καρδιές κι αυτές να σ'
      αγαπούνεΔότης θα γίνω της καρδιάς να μη ταφεί στο χώμα
      να ζει αυτή να σ' αγαπά κι ας είναι σε άλλο σώμα
      Δώρο ζητώ απ' το Θεό, μικρή μου, την καρδιά σου, για δεν μπορώ ούτε στιγμή
      να ζήσω χωριστά σου.Έχεις καρδιά που ο Θεός
      δεν έχει πλάσει άλλη,
      να τα' χει τοσανά πολλά
      τα πλούτη και τα κάλλη.Να κάψω θέλει το κορμί, μα την καρδιά θ' αφήσω,
      γιατί 'σαι μέσα και μπορεί ζωή να σου στερήσω.
      Είναι μεγάλος θησαυρός,
      μικρή μου, η καρδιά σου,
      χαρά σ' αυτό που η μοίρα του
      γράφει να ζει κοντά σουΔεν τηνε κάνω την καρδιά
      κουμάντο μπλιό, μικρή μου,
      γιατί την κυβερνάς εσύ
      μαζί με τη ζωή μου.
       Άκουσ' ένα γλυκό σκοπό απού στη νύχτ' απλώνει, είν' από κείνη την καρδιά
      απού για σένα λιώνει.
      Μες στην καρδιά μου φύτρωσες κι είσαι δικός μου κλώνος και στην καρδιά μου
      σαν πονείς, βαθιά γροικάται πόνοςΉρθε καιρός οι δυο καρδιές
      να ζήσουνε ομάδι
      κι η μια τσ'άλλης να δώσουνε
      τσ' αγάπης το σημάδι.Χωρίς νερό, χωρίς ψωμί
      και δίχως οξυγόνο
      μπορώ και ζω μα να 'σαι εδώ
      να σαι κοιτάζω μόνο.
       
      Το σ'αγαπώ να σου το πω
      φοβάμαι και διστάζω,
      άσχετα πως το μαρτυρούν
      στιγμές που σε κοιτάζω.Βασίλισσα μοναδική
      στου νου μου το παλάτι,
      που' χεις τη σκέψη σύμβουλο
      και το κορμί μου εργάτηΣτην αγκαλιά σου επιθυμώ
      μια νύχτα να περάσω
      να νιώσω την αγάπη
      σου κι ύστερα να σε χάσω..
      Έβγα στο παραθύρι σου να γίνει η νύχτα μέρα να πάρει ανάσα η καρδιά και το
      κορμί μου αέρα.Τι μαντινάδα να σου πω, ψιμυδευτή μου βιόλα που ' ναι τα
      κάλλη σου πολλά και δεν τα βάνει όλαΩς καρτερούνε το νερό τα δέντρα κάθε
      μέρα, σε περιμένω, για να 'ρθείς, άσπρη μου περιστέρα.
      Εσύ μου κάνεις τη ζωή
      χαρούμενη κι ωραία,
      εσένα θέλω, αγάπη μου,
      παντοτινή παρέαΚι ο Θεός να μου το πει
      για πάντα να σ΄αφήσω
      δεν ξαναμπαίνω σ΄ εκκλησιά
      να τονε προσκυνήσωΤο ξέρεις ότι σ' αγαπώ;
      μη με ρωτήσεις πόσο,
      γιατί δεν έχω τη σωστή
      απάντηση να δώσω.
      Ωσάν τα κρίνα του αγρού
      που τη βροχή ποθούνε
      έτσι ποθούν τα μάτια μου
      τα μάτια σου να δούνεΚαι συ φεγγάρι μπιστικός
      τσ αγάπης ταχυδρόμος
      πες της  πως θα την αγαπώ,
      μέχρι να στέκει ο κόσμοςΜη φοβηθείς αν αισθανθείς
      κάτι στο πρόσωπό σου
      η σκέψη μου είναι και ζητά
      ένα χαμόγελό σου.
      Συχνά μου φεύγει ο λογισμός και έρχεται μαζί σου
      και σου κρατάει συντροφιά μην είσαι μοναχή σουΠλια εύκολο μου φαίνεται
      τ' αστέρια να μετρήσω,
      παρά τα μάτια σου τα δυο
      να τα ξελησμονήσω.Θεέ μου και να 'ταν δυνατό  δέκα φορές να ζούσα
      δέκα φορές πιο δυνατά εκείνη ν' αγαπούσα .
      Υπάρχουν θάλασσες, στεριές,
      ήλιοι, φεγγάρια, αστέρια
      μα γώ προτίμησα να ζώ
      σκλάβος(α) στα δυο σου χέρια.Θα κατεβώ στο Φόδελε να πάω να βρω τον Γκρέκο
      για να σε κάνει ζωγραφιά πάντα μου να σε βλέπωΤης ομορφιάς σου τις γραμμές
      θέλω να ζωγραφίσω,
      σαν τον Θεοτοκόπουλο αιώνες να σ' αφήσω
        
      Πολύ ψηλά στον ουρανό
      λάμπουνε τα αστέρια,
      μα το δικό σου συνεχώς
      λάμπει στα δυο μου χέρια.Απ' όλα τ' άστρα τ΄ ουρανού ένα είναι που σου
      μοιάζει κείνο που βγαίνει την αυγή κι όλα τα σκοτεινιάζειΜέτρησα τ' άστρα
      τ' ουρανού,
      αλλά μου λείπει ένα
      φαίνεται πως δεν μέτρησα,
      αγάπη μου, εσένα.
      Τα δυο σου μάτια μοιάζουνε μ' ένα ζευγάρι άστρα
      και μου φωτίζουν τη ζωή,
      αγγελοξελογιάστρα.Ως τρέμουν τα' άστρα του ουρανού
      ώσπου να ξημερώσει
      τρέμει κι εμέ η καρδούλα μου
      ότινα να σ' ανταμώσειΕίσαι για μένα η χαρά
      το νόημα του κόσμου,
      ζωή δε θέλω ούτε λεπτό
      χωρίς εσένα φως μου.
        
      Όλο τον κόσμο γύρεψα
      περβόλι και περβόλι
      να βρω μια βίτσα λεμονιά
      σαν το δικό σου μπόιΑχι το φως των αμαθιών
      και γιάντα σκοτεινιάζει
      όταν ακούω μια φωνή
      τσ' αγάπης μου να μοιάζειΆνθρωπος δίχως όνειρα
      δεν ημπορεί να ζήσει,
      όπως το δέντρο δεν μπορεί
      χωρίς νερό ν' ανθίσει.
      Φιλότιμο και ανθρωπιά,
       "άνθρωπος " πρέπει να 'χει
      κι όχι με το συνάνθρωπο
       κακία και αμάχη.Τη δύναμη του έρωτα δεν ημπορεί
      κιανείς για να μετρήσει,
      πρέπει τον κόσμο ολόκληρο
      να πιάσει να ζυγίσειΑνθρωπε, αν δε λογικευτείς,
      φοβούμαι και λυπούμαι,
      ότι μια μέρα μόνοι μας
      θ' αυτοκαταστραφούμε.
      Σαν κύμα που κατρακυλά
      και σκα στο βράχο επάνω,
      ετσά για σένα δέρνομαι
      κι όμως μυαλό δε βάνωΑνθρωπος φεύγει δυστυχής
      απού την ψεύτρα ζήση,
      σαν δεν τον αγαπήσουνε
       και σαν δεν αγαπήσει.

 
 
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

      ΚΡΗΤΗ ΘΑ ΠΕΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΜΑΧΕΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ
      ΚΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ

 
      Χανιώτικες μαδάρες μου,
      κορφή του Ψηλορείτη
      και Λασιθιώτικα βουνά,
      γεια σου παντέρμη ΚρήτηΑντιλαλούνε τα Σφακιά,
      φωνάζει ο Ψηλορείτης,
      "μεριάστε χώρες και λαοί ,
      να μπει μπροστά η Κρήτη".Κρήτη την ιστορία σου, όποιος τηνε διαβάσει
      αν είναι φίλος θα χαρεί, αν είναι εχθρός θα σκάσει.
      Κρήτη μου  όμορφο νησί , στον κόσμο ξακουσμένο, με παλαιό πολιτισμό,
      απαθανατισμένοΚρήτη με τσ' ανδρειωμένους σου κανένα μη φοβάσαι κι ανάμεσα
      στη θάλασσα ήσυχη να κοιμάσαιΚρήτη  όλοι σε γνωρίζουνε  και τα πουλιά το
      λένε ,
      πως τόπο πιο φιλόξενο  στο κόσμο δε κατένε .
      Κρήτη με τα ψηλά βουνά και τσ'εύφορες κοιλάδες τσι ρίμες, τα ριζίτικα και
      με τσι μαντινάδες.Κρήτη μου όμορφο νησί χιλιοτραγουδισμενο
      με κάνεις σαν σε σκέφτομαι πολύ ευτυχισμένοΚρήτη θα πει παλικαριά, θα πει
      λεβεντοσύνη ,
      Κρήτη θα πει φιλότιμο , αγάπη και γαλήνη
      Κρήτη πατρίς του Μίνωα του Βενιζέλου η μάνα
      Χωρίς σε σένα δεν κτυπά της λευτεριάς καμπάναΚρήτη τα παλικάρια σου παντού
      'ναι ξακουσμένα
      και τ' άρματα πολλές φορές τά  'χουνε τιμημέναKρήτη η μάνα των σοφών και
      χώρα των αρχαίων
      γεννήτρα των παλικαριών και των καπεταναίων
      Στην Κρήτη εγενήθηκε η δόξα, η ανδρεία,
      η λευτεριά, η λεβεντιά και η φιλοξενίαΑπό την Κρήτη εφώτισεν , η αναμμένη
      δάδα ,
      σε όλο τον κόσμο κι  έγινε αθάνατη η Ελλάδα .Η Κρήτη ΄χει διαφορά από τους
      άλλους τόπους
      γιατί ΄χει αντάρτικες ψυχές και κουζουλούς ανθρώπους
      Η Κρήτη είναι η μάνα μας, ο τόπος οπού ζούμε γι αυτό  εμείς οι Κρητικοί
      πολύ την αγαπούμεΗ Κρήτη δεν είναι μόνο όραμα δεν είν΄ μόνο πατρίδα  είναι
      σαν το συναίσθημα που φέρνει την ελπίδα.Τα κρητικά τα χώματα όπου και να
      τα σκάψεις
      Χώμα ηρώων θες να βρεις κόκαλα θα ξεθάψεις
      Η Κρήτη είναι διαφορετική από τσι άλλους τόπους
      Γιατί 'χει αντάρτικες ψυχές και κουζουλούς ανθρώπουςΤη λευτεριά ρωτήσανε
      ποιας μάνας είναι γέννα και είπε πως τη γέννησε το Κρητικό το αίμαΧίλιω
      λογιώ οι ομορφιές σε τούτω τον πλανήτη
      μα όλες μαζί δεν κάνουνε  ένα ψιχάλι Κρήτη!
      Όλος ο κόσμος απ΄ τη μια κι η Κρήτη απ΄ την άλλη
      Ω την πατέρμη ζυγαριά, στην Κρήτη γέρνει πάλι.Λασίθι με το Δία σου,
      Ηράκλειο με τη Κνωσό σου Ρέθυμνο με τ' Αρκάδι σου, Χανιά με το Θεό
      (Βενιζέλο) σου.Δικταίο άντρο, Μεσσαρά, κορφή του Ψηλορείτη
      Χανιώτικες μαδάρες μου, δεν σ' απαρνούμαι Κρήτη.
      Χαίρομαι που με Κρητικός και όπου βρεθώ το λέω με μαντινάδες τραγουδώ με
      μαντινάδες κλαίωΌπου βρεθώ πάντα βαστώ χώμα από τη Δίκτη,
      τη γη κεντρίζω να γενεί ούλος ο κόσμος ΚρήτηΟ κρητικός στην ξενιτιά οντε
      σκεφτεί τη Κρήτη
      Ωσάν τα χιόνια στα βουνά τονε σκεπάζει η λύπη.
      Ο κρητικός στη ξενιτιά πόσα λεφτά δε δίδει
      Να βρει μπουμπουριστούς χοχλιούς να φάει με το ξύδιΜ' αρισμαρί και ροδαρές
      στολίσανέ σε Κρήτη
      και όμοια σου δεν στέκεται περήφαν' άλλη ΚρήτηΝα 'μουνε γλάρος του γιαλού
      ή αετός της Δίκτης
      να φύγω από την ξενιτιά να πάω να δω την Κρήτη.
      Κάνε ένα φίλο κρητικό κι άμα σε συμπαθήσει
      Να είσαι πάντα σίγουρη πως δε θα σε πουλήσει.Κοπιάσετε στην Κρήτη μας μια
      τσικουδιά να πιείτε Φιλοξενία, λεβεντιά και λύρα να χαρείτε.Οι Ολυμπιακοί
      αγώνες  κι οι Δελφοί , κι η Εθνική πορεία, από τση Κρήτης το νησί , έχουν
      αφετηρία .
      
      Κρήτη θα σ αφήσουνε
      Ο Χρόνος να σε φθείρει
      Ο Καζαντζάκης κι οι νεκροί
      Απού'ναι στ' Ακρωτήρι. 

 
 
 
      Του αείμνηστου
      Δερμιτζογιάνη 
      Κρήτη μου, Κρήτη, Κρήτη μου, Κρήτη μου δοξασμένη
      Εσύ σαι η πιο ένδοξη κι η πιο βασανισμένη.Κρήτη πως είσαι αρχόντισσα το
      δείχνουν τα βουνά σου
      Θεριά σε πολεμήσανε μα πέσανε μπροστά σου
      Κρήτη σ΄αρπάξανε πολλοί μα τους κατάπιες όλους: Ρωμαίους, Τούρκους,
      Βενετούς κι Αραβες αιμοβόρουςΚρήτη με τη λαμπρότερη στον κόσμο ιστορία
      Ποτάμια αίμα έχυσε; για την ελευθερία
      
      Κρήτη, μητέρα τσι αρχοντιάς της λευτεριάς δασκάλα
      Που γράφεται η ιστορία σου κάθε φορά με μπάλα.Κρήτη μου είσαι αθάνατη,
      καθένας το κατέχει
      Τη Δόξα σου στην αντρηγειά άλλο νησί δεν έχει.
      Ο κρητικός τον θάνατο τον έχει για παιγνίδι
      Κι όταν ο χάρος τον κτυπά το μουστακάκι στρίβει.Στον κόσμο σαν το κρητικό
      δεν έχει τέτοια ράτσα,
      Στη αντρειγιά στην λεβεντιά και άντρες εις τη φάτσα
      Βράκα, μαντίλι έχεις τα (Κρήτη μου) σύμβολα τιμημένα
      Γιατί πολλοί τα μούτρα τους έχουν σ' αυτά σπασμέναΘα το φωνάξω ν'
      ακουστεί, ο κόσμος να κατέχει
      Τη δόξα σου, Κρήτη μου, στην αντρηγειά άλλο νησί δεν έχει.
      Οι ξένοι πρέπει να 'ρχονται στην Κρήτη να θωρούνε
      Οι κρητικοί εις το χορό ίντα λοής πετούνε.
       Οντέ χορεύει ο Κρητικός δείχνει την αντρειγιά του
      τη αρχοντιά, τη λεβεντιά και την παλικαριά του.
      Λασίθι μάνα του Διός, Μίλατος η σπηλιά σου
      Με τη Λατώ μας έδειξες την αρχαιότητά σου.Λασίθι σε στολίζουνε 6.000 μύλοι
      και
      με το Δικταίο άντρο σου που το υμνούνε Θρύλοι.
      Κρήτη στον κόσμο είσαι συ ένα νησί σπουδαίο, γνωστή για τον πολιτισμό το
      νέο και αρχαίοΉσουν θαλασσοκράτηρα του Κόσμου το καμάρι κι άλλο νησί εις
      τον ντουνιά δεν είχε τέτοια χάρη.
      Στην τέχνη (οι Μινωίτες) ήταν άριστοι, θεριά 'ταν στη ανδρεία σ' όλα του
      αιγαίου τα νησιά είχαν κυριαρχίαΌλα του Αιγαίου τα νησιά και την Αθήνα
      όλη, όλα είχανε υποταχθεί στου Μίνωος την πόλη
      Ο Μινωίτης κρητικός ήταν πολιτισμένος κι ο τωρινός ο με τον παλιό είναι
      σφικτά δεμένοςΟ Μινωίτης Κρητικός αγάπα την ειρήνη κι ο τωρινός το αίμα
      του για λευτεριά το χύνει
      
      Φιλοξενία ο Κρητικός είχε ο Μινωίτης και τώρα συνεχίζεται στα χώματα της
      Κρήτης
       Ο Μινωίτης κρητικός ήταν θεριό στ΄εχθρούς του κι ο τωρινός ο κρητικός
      είναι του ίδιου γούστου
      Μινωικός πολιτισμός στην Κρήτη φανερώνει τέχνη, αγάπη κι αρχοντιά στην
      Κρήτη θεμελιώνειΗ μάνα του πολιτισμού στην Κρήτη εγεννήθη και στης Κνωσού
      τ' ανάκτορα μέσα εγαλουχήθη .
      Στ' Αριστοτέλη βρέθηκαν, στου Πλάτωνα ταρχεία, να εξυμνούν τους Κρητικούς
      εις τη νομοθεσία
       Είχανε νόμους ηθικούς κι ήτανε πολιτισμένοι, το δείχνει η επιγραφή που
      στο Μουσείο μένει (Επιγραφή Γόρτυνας)
      Αρίστη αρχιτεκτονική στην Κρήτη φανερώνει ο Μινωίτης κρητικός και συνεχώς
      απλώνει
       Ήταν η μινωίτισσα πάντα καλοντυμένη μ' αθλητικό παράστημα και
      καλοκτενισμένη
      Αθλητικό παράστημα είχε ο Μινωίτης κι ήταν καμάρι διαλεκτό κάθε άνθρωπος
      της Κρήτης
       Συμπόσια εκάνανε (οι Μινωίτες) και τη ζωή εγλεντούσαν χαρά και γέλιο κι
      ομορφιά κάθε στιγμή εσκορπούσαν
      Καμάρι της Σητείας μας, κάθε σου στίχος σκέψη, τον Λασιθιώτικο Θεό, τον
      Δία, έχεις κλέψει
      (Για τον Δερμιτζογιάννη, Ελένη Κουνενάκη, Σητεία 1967)

 
 
 
 
      ΤΟΠΙΚΕΣ 
      Ο Aγιος Νικόλαος, με ομορφιά περίσσια
      Ούτε Αθήνα πάει μπροστά ούτε και τα Παρίσια.Λασίθι μου πανέμορφο χειμώνα
      καλοκαίρι,
      τη χάρη σου ζηλεύουνε του κόσμου όλα τα μέρη.Γέργερη, Νίβριτος, Ζαρός,
      Βορίζα και Καμάρες
      Εκειά το τρώνε το κριάς να μην το φάνε οι σκάρες
      Αλικιανού, Βατόλακας, Κουφό και Πατελάροι
      Από την πείνα τη πολύ ψοφούνε κι γαιδάροιΕπήγα και παντρεύτηκα από την
      Κάτω Βιάννο
      κι ο πεθερός μου μού 'δωσε ένα μου..ι να πιάνω!Σφακιά μου με τον Ομαλό, το
      οροπέδιό σου
      Τ' αγέρι σου το καθαρό, το δροσερό νερό σου.
      Στο Θραψανό θα παντρευτώ που 'χει καλά κορίτσια
      και βάζουνε χαρίσματα λαίνια και μπουχλίτσαΝοικοκυραίοι και φρόνιμοι δε
      ζουν στο Ψηλορείτη,
      oι κουζουλοί την κάνανε αθάνατη την ΚρήτηΣτον Πλατανιά εις την κορφή θα
      χτίσω τη φωλιά μου
      το πέλαο να σοντηρώ ν' ανοίγει η καρδιά μου.
      Στη θάλασσα του Πλατανιά βαρκούλα αρμενίζει
      και παίρνει την αγάπη μου και τηνε σεργιανίζει.Αγιά Μαρίνα ,Πλατανιά.
      Μάλεμε και Γεράνι
      όποιος θα δει τσι χάρες τους το νου ντου τόνε χάνει.Στον Πλατανιά 'χει ένα
      σχολειό με στέρεα θεμέλια
      πούχει καλούς καθηγητές και έξυπνα κοπέλια.
      Στα Λασιθιώτικα βουνά, εκειά σ' ένα σπηλιάρι,
      ο Δίας εγεννήθηκε και το 'χουνε καμάρι. 

 
 
 
 
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ
      ΓΙΑ ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ & ΤΑ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ 
      Ώρες αδιάκοπα
      το κινητό μου κλαίει,
      ένα δικό σου μήνυμα,
      θέλει να πάρει λέει!Η μπαταρία του κινητού μου
      άδειασε πάει να ξεψυχήσει,
      στείλε του ένα μήνυμα,
      για να ξαναφορτίσει!Όταν ποθάνω βάλτε μου
      το κινητό στο μνήμα.
      Μα μη το χώσετε βαθιά,
      γιατί δεν θα ΄χει σήμα
      
      Σε μέρη που το κινητό
      δεν πιάνει μου πηγαίνεις
      Κι όσο δεν είναι εφικτή η κλήση
      με τρελαίνειςΦαίνεται είναι ακριβές
      του κινητού σου οι κλήσεις
      Γι αυτό και στα μηνύματα
      δεν δίνεις απαντήσειςΠήρες καινούργιο κινητό
      και είσαι μες την τρέλα
      γιατί το προηγούμενο
      ήτανε μπαχατέλα
      
      Τη μέρα που σε γνώρισα
      φόρεσα μαύρο φούτερ
      και τ' όνομά σου έγραψα
      στη μνήμη του computer.Σου 'στειλα τα e-mail μου
      μα εσύ πριν τα ανοίξεις
      στον Κάδο Ανακύκλωσης
      διάλεξες να τα ρίξεις.Θα κάνω site την καρδιά
      με σένα αν μπορέσω
      και με ένα κλικ στα αριστερά
      θα σε αποθηκεύσω.
      Θα γίνω hacker της καρδιάς
      τους κωδικούς να σπάσω
      να σ' έχω σ' ένα CD- ROM
      να μη σε ξανά χάσω
       Γίνε κυρά μου Internet
      να γίνω ιστοσελίδα
      κάθε που ανοίγεις το P.C
      να ΄μαι αρχική σελίδα

 
 
 
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ:
      ΓΙΑ ΤΑ ΔΩΡΑ
      Το δώρο μου είναι μικρό, πρόσεξε μην το χάσεις, γιατί το δώρο, αν χαθεί
      και μένα θα ξεχάσεις
      Το δώρο μου είναι μικρό, δεν είναι της αξίας, είναι μονάχα ενθύμιο
      ειλικρινούς φιλίας
      ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΜΑΧΑΙΡΙ
      Αν είστε πέντε φύγετε κι αν είστε δέκα ελάτε Μα εμένα το μαχαίρι μου
      κανένα δεν φοβάται
      Είμαι μαχαίρι κρητικό, όπλο τιμής και ανδρείας, μα είμαι και ενθύμιο
      παντοτινής φιλίας
      ΓΙΑ ΤΗ ΚΡΗΤΙΚΗ ΛΥΡΑ
      Τση Κρήτης είσαι γέννημα, Λύρα μας, παινεμένη κι απ' τη φωνή σου τη γλυκιά
      μαγεύονται κ' οι ξένοι.
      Η Λύρα με τσι τρεις χορδές πολλές καρδιές σκλαβώνει κ' η μουσική τση
      Κρήτης μας τον κόσμο ξεσηκώνει
      Λύρα τση Κρήτης γέννημα κι ακριβοθυγατέρα, οντε αρχινάς να κελαηδείς τη
      νύχτα κάνεις μέρα
      ΤΟΥ ΟΡΚΟΥ
      Κι ο ουρανός κι η θάλασσα κι όλα τση γης τα μέρη το μαρτυρούν πως σ' αγαπώ
      και θα σε κάμω ταίρι
      Όλοι μου λεν να σ' αρνηθώ μα γω δεν σ' απαρνούμαι γιατί σ΄ αγάπησα πιστά
      και το Θεό φοβούμαι
      Το ρόδο βάνω στο νερό κι ολπίζω να φουντώσει ολπίζω κι η αγάπη μας να
      ξανακαινουργιώσει
      Μη με ρωτάς αν σ' αγαπώ, για ξάνοιξέ με πρώτα, τα δυο μου χείλη μη ρωτάς,
      τα δυο μου μάθια ρώτα
      Εκειά θα ' κούσεις μια φωνή να βγαίνει από το στόμα και θα σου πει με
      πλήγωσες μα σ' αγαπώ ακόμα
      ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
      Δε θέλω να τα ξαναδώ τα μάτια σου κλαμένα, πες μου τονε τον πόνο σου να
      κλαίω εγώ για σένα .
      Μην τη φοβάσαι τη ζωή, όσο κι αν σ' απελπίζει, γιατί μικρή μου 'ναι τροχός
      που κάποτε γυρίζει.
      Κράθειε καλά τσ' αγάπης μας, μικρή μου, το τιμόνι, γιατί στο δρόμο τση
      ζωής παραμονεύουν πόνοι.
      Μην απογοητεύεσαι ότι και να σου λάχει κι όταν σου τύχει το κακό, πάντα να
      δίνεις μάχη.
      Πράμα δεν είναι δύσκολο, την όρεξη σας έχεις, πρέπει να μάθεις τση ζωής
      όλα να τ' απαντέχεις.
      Ποτέ σου σε ψηλό κλαδί μη χτίζεις τη φωλιά σου, γιατί μπορεί να σου κοπούν
      μια μέρα τα φτερά σου.
      Μόνο με δάκρυα δεν μπορείς τον πόνο να γλυκάνεις, σαν δε βρεθεί το
      γιατρικό τον πόνο σου να γιάνεις.

 
 
      ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΕΣ
      Σ' αγαπώ ως αγαπά
      ο γάίδαρος τα χόρτα
      η γάτα τα γατάκια της
      κι ο πετεινός τη κότα.ΜH ΜΕ ΘΩΡΕΙΣ ΜΙΚΙΟ ΜΙΚΙΟ
      ΣΑ ΤΟ ΣΚΑΤΖΟΧΙΡΑΚΙ
      ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΟΥ ΤΗ ΦΙΛΗΣΑ
      ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΙΑ ΣΤΟ ΡΥΑΚΙ
      Να κάτεχα να τραγουδώ
      να παίζω και τη λύρα
      να δεις πως την κατέβαζα
      στον ποταμό τη χήρα
       Ένας λεβέντης στρατηγός
      γνώρισε μια κυρία
      όμως εκείνη εγνώριζε
      όλη τη μεραρχία!
      
      Ανάμεσα στα μπούτια σου
      χορτάρι (εί)ναι φυτρωμένο
      να φέρω τ' αλογάκι μου
      να βόσκει το καημένο;
       Όταν σε πρώτ' αντίκρισα
      έχασα το μυαλό μου
      κι αμέσως κάτι σκίρτησε
      μέσα στο σώβρακο μου
      
      Θυμάσαι (α)που κάναμε
      αστεία να γελούμε
      Ε αυτά τ' αστεία γίνανε
      πληγές και τώρα με πονούνε.
       Χάλασα τ' αγροτικό
      να 'ρχομαι στο χωριό σου
      Γιατί 'χει χωματόδρομο,
      γ.μω το δήμαρχό σου
      
      _Μου επιτρέπεις κοπελιά,
      να κάτσω από μπρος σου
      να βάλω το σκυλάκι μου
      να πιάσει το λαγό σου;
       Εσένα η αγάπη σου
      μοιάζει με των ατσιγγάνων
      Που βάζουν τα τσσντίρια τους
      εις τα παμπούρια επάνω
      
      Όσες φορές σε φίλησα
      να 'χα πενηνταράκια
      θ' αγόραζα στη Μεσσαρά
      τρακόσα μουρελάκιαΩσάν το ψεύτη βουλευτή
      ψευτιές μου κοπανίζεις
      Αν μ' αγαπάς ή με μισείς,
      δεν μου ξεκαθαρίζεις.
      
      Σύντεκνε, σκοτεινά 'τανε
      και τη σαμιά δεν είδα
      Μα απίτι (αφότου) την εγνώρισα,
      μόνο σαράντα πήρα!
       Μια κοπελιά μ' απάντηξε και μ' είπε νε μουσκάρι
      μακάρι η κακορίζικη να μπόριε να με πάρει.
      

 
 
 
      ΑΣΤΕΙΕΣ
      Όποιος ούτε χορεύει ούτε γλεντά
      και τη ρακή δεν πίνει,
      ίντα τη θέλει τη ζωή
      να τονε βασανίζειΌποιος χορεύει και γλεντά
      και τη ρακή την πίνει,
      δε θέλει καρδιοτόνωση,
      δε θέλει πενικιλίνη
      Βασιλικό κι αρισμαρί
      δε βάνω μπλιό στ' αυτιά μου,
      γιατί μου την παντρεύουνε
      την αγαπητικιά μου.
       Δε πα να την παντρεύουνε,
      οι διπλοκερατάδες,
      οπέρσι την εγλέντουνα
      πέντ-έξι εβδομάδες
      
      Μια πέρδικα συχνοτσιμπά
      και θα με αναγκάσει
      να ξεκρεμάσω το τσιφτέ
      που χω καιρό κρεμάσειΩραία είσαι κι όμορφη,
      αλλά εν πάση περιπτώσει
      να δούμε κι ο πατέρας σου
      ίντα προυκιά θα δώσει
      Ο βήχας και ο έρωτας
      μοιάζουν κι οι δυο σε κάτι
      Βρίσκουν κι οι δυο τη γιατρειά
       σε ένα ζεστό κρεβάτι.Όποιος γρικά στα λόγια σου
      δεν ξέρει ίντα γυρεύει
      στη θάλασσα πιάνει λαγούς
      και στο βουνό ψαρεύει
      Εσένα η αγάπη σου
       μοιάζει με του τζιτζίκου
      που ανεβαίνει στη συκιά
      και τραγουδά του σύκου.Εσύ, μικρή μου, έβαλες
      σκοπό να με τρελάνεις
      Μ' αυτά τα σκέρτσα τα πολλά,
      τα κουνιστά που κάνεις.
      Σύντεκνε σκοτεινά 'τανε
       και την σαμιά δεν είδα
      Μα απίτι (αφότου) την εγνώρισα
       μόνο σαράντα πήρα
       Εγώ 'μια κρείνο τ΄ όμορφο πουλί
      που στη φωτιά σιμώνω
      Καίγομαι, στάχτη γίνομαι
       μα πάλι ξανανιώνω.
      
      Στέκω και καμαρώνω σε
       γιατί πολλά μ' αρέσεις
      Κι έχω τα θάρρη στο θεό
      στσ' αγκάλες μου να πέσειςΚι αντάρτης να γενεί κανείς,
      του έρωτα δεν γλιτώνει
      Για δεν τονε θωρεί ποτέ
      την ώρα που ξαμώνει. (Α. Χαιρέτης)
      Στον άντρα δεν είναι άσχημο
       να αγαπά και δέκα
      ασχημο είναι ν΄αγαπά
      δυο άντρες μια γυναίκαΕμίλησε κι ο γάιδαρος
      από το πέρα αχύρι
      που δε του βάλανε ταγί (παχνί)
      του μαυροκακομοίρη.
      
      Πρόσβαλλε με ο κύρης σου
      οψάργας στο ντουκιάνι
      διάλε τη Παναγία ντου
      πολλά τον άντρα κάνειΣαν αποθάνω βάλτε μου
      τη μηχανή στο μνήμα
      μα να τη στέσετε καλά
      να μη χυθεί βενζίνα
      Στο τέσσερα επί τέσσερα
      θα βάλω παραπέτι
      Όντε θα κάνω τσακπινιές
      ο σκύλος να μη πέφτειΠαρόλο που 'χα συνεχώς
      το μάτι μου γαρίδα
      Εδα μόνο κατάλαβα
      πως έχεις πιτυρίδα.
      
      Με όλη μου την όρεξη
      πήγα στο πανηγύρι
      Κι άνθρωπος δεν εβρέθηκε
      να μέχει μουσαφίρη!
       Τι να τα κάνω τα λεφτά
      και τα ωραία ρούχα
      αφού τα ζάρωσε ο Θεός
      τα πράγματα απού 'χα.
      
      Αν θες να κάνεις δίαιτα
      και να 'χεις σιλουέτα
      άμε στην πλαζ την Κυριακή
      να σιχαθείς το κρέαςΑχι και να σε φέρνανε
      νύφη στην κάμαρά μου
      και να σε ξεστολίζανε
      τα χέρια τα δικά μου
      (Γ. Α. Κρασανάκης)
      1. Όταν θα μάθω πως θα βγεις
      ξανά μ' άλλη γυναίκα
      ετοίμασε τον τάφο σου
      να μπεις μόνος σου μέσα
       2. γιατί ανέ σε πιάσω εγώ
      θα πεις : ας είχα φύγει
      προτού με δει η γυναίκα μου
      τα μύρια να μου στείλει
      
      Πέθανε συ κι ας μη νογάς,
      αν θα σε συλλογιούνται
      και τα μωρά πορεύονται
      κι οι χήρες κυβερνιούνται


 
 
 
      ΔΙΑΦΟΡΕΣ
      Με τα λεφτά ένα μερακλή
      ποτέ δεν αγοράζεις
      με μια δεκάρα κάλπικη
      χίλιους ρουφιάνους βγάζειςΠοτέ σου μη περιφρονείς
       τα κάτω σκαλοπάτια
      γιατί σ' αυτά πρωτοπατείς
      και φτάνεις στα παλάτια
      Ποτέ μια δυνατή καρδιά
      στον πόνο δε λυγίζει,
      ακόμα και αν θα πληγωθεί
      κατέχει να ελπίζει.Εγώ της είπα της καρδιάς
      πιο λίγο να πονάει
      Μα εκείνη δεν με άκουσε
      και βάσανα περνάει
      Μ' αρέσουν κείνες οι καρδιές
      που αγαπούν με πόνο
      κείνες που δίνουν τη ζωή
      για μια αγάπη μόνο.Αρχισε πάλι να χτυπά
      παράξενα η καρδιά μου
      π' ανάθεμα σε για καρδιά
      κι έχασα την υγειά μου

 
 
 
      Γίνου στον κάμπο λεμονιά
      κι εγώ στα όρη χιόνι
      να λειώνω να ποτίζονται
      οι δροσεροί σου κλώνοιΈνα σγουρό βασιλικό,
      ω θέ μου κάλλη τά 'χει,
      επήρε μου τη την καρδιά
      χωρίς να δώσω μάχη
      Καρδιά που δεν αγάπησε
      κι έρωντα δεν ησθάνθη
      είναι πηγή δίχως νερό,
      μπαξές με δίχως άνθη.Για φίλους εγεννήθηκα
      για φίλους θα ποθάνω
      για φίλους θα τον αρνηθώ
      το κόσμο τον απάνω.
      Καλοχαιρέτα τους πεζούς
      όταν καβαλικεύεις
      Για να σε χαιρετούν κι αυτοί
      όταν ξεκαβαλικεύεις.Όποιος λογάται μερακλής
      και παλικάρι
      Δεν τον(ε) γνοιάζει να χαθεί
      για μιας φιλιάς τη χάρη
      Η λεβεντιά είναι πληγή
      που πάντα αίμα τρέχει
      Θεέ μου και πως την εβαστά
      εκείνος που την έχειΠολλές φορές κι ο έρωτας
      πράξη καλή λογάται
      γιατί εδίδαξε ο Θεός
      αλλήλους ν΄ αγαπάτε
      Ανάθεμα τη λογική που
      δε μου επιτρέπει
      και μου φωνάζει μια ζωή
      όχι γιατί δεν πρέπει

 
 
      Μαντινάδες έχω να σας πω,
      ένα σακί γεμάτο
      να κάθεται ο καθαείς να ξεπλεκά
      μέχρι να βρει τον πάτο.Οι μαντινάδες θέλουνε
      μεράκι, για να βγούνε,
      θέλουνε και καλούς τραγουδιστές,
      για να τσι τραγουδούνε

 
 
ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ
 
 
1. ΟΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΡΙΖΙΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
 
Τα κύρια κρητικά τραγούδια είναι η μαντινάδα και τα ριζίτικα.
Τα ριζίτικα τραγούδια είναι "ιστορικά", αφηγούνται γεγονότα από την πολυτάραχη
ζωή του νησιού, υμνώντας τον ηρωισμό και την αγωνιστικότητα του κρητικού λαού.
Κάποια από αυτά τραγουδιούνται στο δρόμο και λέγονται "της στράτας", ενώ κάποια 
άλλα απαγγέλλονται χωρίς συνοδεία μουσικής, στα γλέντια και στα τραπέζια, όπου
μαζεύονται όλοι μαζί και είναι γνωστά ως "ριζίτικα της τάβλας". Σε αντίθεση με
τις μαντινάδες, τα ριζίτικα τραγούδια δεν είναι προϊόντα αυτοσχεδιασμού και δεν
εκφράζουν μια στιγμιαία ψυχική κατάσταση, αλλά είναι αποτέλεσμα μακραίωνων
επιδράσεων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Το πιο χαρακτηριστικό μουσικό είδος της Κρήτης είναι η κρητική μαντινάδα, που
τραγουδιέται με την συνοδεία λύρας και λαγούτου και εκφράζει στιγμιαία ψυχική
κατάσταση. Ο τραγουδιστής προσαρμόζει κάθε φορά τα δίστιχα στις ανάγκες των
περιστάσεων και αντίστοιχα σκαρώνει ερωτικές μαντινάδες, μαντινάδες του γάμου
και του γλεντιού και μαντινάδες με σατιρικό, πολιτικό ή ιστορικό περιεχόμενο. Οι
"ριμμαδόροι" (ή μαντιναδολόγοι) συναγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα πει
τους πιο εύστοχους στίχους και θα προκαλέσει μεγαλύτερο ενθουσιασμό στους
παρευρισκόμενους.
 
 
      ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ ΣΙΓΑΝΟΣ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΔΑΣ
      Σιγανός: Κρήτη του κόσμου αρχόντισσα, τσι λευτεριάς ξομπλιάστρα
      που σ' αγκαλιάζει η θάλασσα και σε φιλούνε τ άστρα
      Βάρδας: Από τη Στεία στα Χανιά η Κρήτη όλη αξίζει,
      ποιο κλώνο του βασιλικού κόβεις και δε μυρίζει;
      Σιγανός: Του Λιμνακάρου (της Δίκτης) το νερό και τον παχύ αέρα Κλαίω,
      γιατί τα' ναζητώ σαν φύγω παραπέρα.
      Βάρδας: Έλα στα όρη να με βρεις στη μάντρα μου το πρίνο
      Και εγώ θα κάνω την καρδιά σπίτι να σε ξωμείνω.
      Σιγανός: Νάχα φτερά σαν του αετού ν α 'ρχομαι κάθε μέρα
      στα όρη στο κρυγιό νερό να κάνουμε παρέα.
      Σιγανός: Λόγια δε βρίσκω όμορφα να τα μονοπαντήσω
      να γράψω χίλια ευχαριστώ να σ' αποχαιρετίσω.
      Βάρδας: Δε λένε οι φίλοι ευχαριστώ, οι φίλοι δε χρωστούνε
      στα πάρε και στα δώσε ντους τεφτέρια δεν κρατούνε

 
 
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ
 
Μαντινάδα κανονικά λέγεται το δίστιχο  που εκφράζει με μαντικό τρόπο ένα μήνυμα 
(μαντάτο, ετυμολογία από το «μαντεύω + άδω», περισσότερα βλέπε πιο κάτω), άλλως
έχουμε απλώς στιχάκι ή δίστιχο ποίημα - ο λόγος και για τον οποίο οι ακροατές,
όταν ειπωθεί μια μαντινάδα, προσπαθούν να μαντεύσουν σε ποιο απευθύνονταν και τι
μήνυμα περικλείει η μαντινάδα.  Ωστόσο σήμερα με το όνομα «μαντινάδα» λέμε κάθε
δεκαπεντασύλλαβο δίστιχο που εκφράζει ψυχικό συναίσθημα.
Η μαντινάδα αποτελείται από δυο στίχους, συνήθως δεκαπεντασύλλαβους (άρα η
μαντινάδα έχει απαραίτητα 30 φωνήεντα ή σχηματίζονται όταν άδουμε) και τέσσερα
ημιστίχια, από τα οποία ομοιοκαταληκτούν απαραίτητα το τρίτο με το τέταρτο. Αν
ομοιοκαταληκτούν και τα άλλα ημιστίχια, έχουμε πλούσια ομοιοκαταληξία. Το μέτρο
(= οι τονισμένες και άτονες συλλαβές, καθώς και αυτές που άδονται με επιμήκυνση
ή επιβράδυνση) των στίχων της μαντινάδας είναι ανάλογο με το σκοπό ή το μέτρο
του χορού που συνοδεύει, πρβλ π.χ.:
 
      Το σείσμα και το λύγισμα που κάνεις του κορμιού σου = 1ος στίχος
      σκλαβώνουνε τον άνθρωπο μα δεν το βάνει ο νους σου = 2ος στίχος
      Μαντινάδα χορού σούσταςΤο σείσμα και το λύγισμα    = 1 ημιστίχιο
      που κάνεις του κορμιού σου = 2 ημιστίχιο
      σκλαβώνουνε τον άνθρωπο = 3 ημιστίχιο
      μα δεν το βάνει ο νους σου = 4 ημιστίχιο
      Ένα πουλάκι κυνηγώ
      Κι αν τύχει και το πιάσω
      Θα πάψω πια να κυνηγώ
      Και τον τσιφτέ θα σπάσω
       (Με πλούσια ομοιοκαταληξία πλεκτή: 1-3, 2-4)Η Κρήτη δεν είναι μόνο όραμα
      δεν είν΄ μόνο πατρίδα 
      είναι σαν το συναίσθημα
      που φέρνει την ελπίδα.
      (Ομοιοκαταληξία πλεκτή: 1-3, 2 -4)
      Να τη συβάσω τάσσω τση
      Λαγούς με πετραχήλια
      Να σμίξουνε τα χείλη τση
      Με τα δικά μου χίλια
       (Ομοιοκαταληξία πλεκτή: 1-3, 2-4)
       Εσύ μου κάνεις τη ζωή
      χαρούμενη κι ωραία,
      εσένα θέλω, αγάπη μου,
      παντοτινή παρέα
      

 
 
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ
 
Η λέξη μαντινάδα είναι παρασύνθετη από τις λέξεις «μαντεύομαι» και «άδω», άρα
«μαντινάδα» = το δίστιχο με μαντικό μήνυμα (μαντάτο), το ποίημα που περιέχει
χρησμό (προφητεία) ή άλλως προμήνυμα,  έκφραση απόκρισης,  προαίσθημα  ή
συναίσθημα κ.τ.λ. Διαφορετικά έχουμε απλώς δίστιχο ή κοινώς στιχάκι. Η λέξη άδω
=  από την αρχαία ελληνική λέξη «(κ)άδω» = τα λέω ωραία, άρα ψάλω ή θρηνώ κ.τ.λ.
απ΄όπου και τα λατινικά ca(n)do, καντάδα, candada ή cantata κ.α.
 Κατ' άλλους η λέξη μαντινάδα προέρχεται από το βενετσιάνικο matinada = ιταλικά 
mattino. Ωστόσο η βενετσιάνικη λέξη mane > mattino = η αυγή, έχει έννοια που δε
συνάδει προς αυτή της ελληνικής λέξης «μαντινάδα». Φυσικά η λατινική λέξη mando
>  mandatum  = το μαντάτο = manifesto =  η εντολή ( και εξ αυτού «άκουσες τα
μαντάτα» = άκουσες τις εντολές, τα νέα...) =  «η ψυχική έκφραση ή βούληση
κάποιου»..,  έχει πολύ σχέση με τη λέξη «μαντινάδα»,. Και η λέξη αυτή είναι 
ρίζας από τα:  «μήνις, μανία, μαντεύω,...». Παράβαλε και ότι όταν λέμε π.χ. «τα
άκουσες τα μαντάτα» είναι σα να λέμε «μάντεψε τι  νέα σου φέρνω».
 
 
2.  Η ΚΡΗΤΗ ΓΕΝΝΗΣΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΟΡΟ
 
  Η μουσική και η ποίηση γεννήθηκαν στην Κρήτη.. Ο Διόδωρος Σικελιώτης 
(Ιστορική Βιβλιοθήκη 5, 74 - 76) μας πληροφορεί ότι ο Απόλλωνας, ο Θεός της
μουσικής, αν και ονομάζεται Λύκιος και Πύθιος, γεννήθηκε στην Κρήτη και εκεί
εφεύρε τη λύρα και τη μουσική, το τόξο και την ιατρική με τα φάρμακα, μέσω
μαντικής. Ειδικά τη λύρα του την επινόησε λέει ο Ερμής. Γιος του Απόλλωνα ήταν ο
Ασκληπιός , στον οποίο έμαθε τα της ιατρικής και έτσι ο Ασκληπιός έγινε μετά ο
Θεός της ιατρικής. 
Ο Στράβωνας λέει: <<..Να ασκούν (οι νέοι της Κρήτης) επίσης την τοξοβολία και
τον ένοπλο χορό, που βρήκαν πρώτοι και έδειξαν οι Κουρήτες και ο οποίος έπειτα
ονομάστηκε πυρρίχη από το όνομα αυτού που τον οργάνωσε. Έτσι το παιγνίδι δεν
ήταν άσχετο με πράξη χρήσιμη στον πόλεμο. Επίσης στα τραγούδια τους
χρησιμοποιούν κρητικούς ρυθμούς που είναι πολύ γρήγοροι και τους βρήκε ο
Θάλης....>>(ΣΤΡΑΒΩΝΑ, ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ Ι, ΙV 16)
Σύμφωνα επίσης με το Στράβωνα (Γεωγραφικά Ι, IV ), ο κρητικός μάντης και
προφήτης Επιμενίδης (6ος αι. π.Χ.) έγραφε τους καθαρμούς και τους χρησμούς σε
ποίηση, έπη. Ομοίως, ο Παυσανίας («Αττικά», 34) αναφέρει ότι στο μαντείο του
Αμφιάραου (Το Αμφιαράειο ήταν μαντείο, ναός και θεραπευτήριο κοντά στον Ωρωπό
και στο οποίο γινόταν και αγώνες μουσικοί και γυμνικοί) υπήρχε ένας Κρητικός με
το όνομα Ιοφών από την Κνωσό που τους χρησμούς των εξηγητών τους έλεγε με
εξάμετρους στίχους και μ΄ αυτά είχαν φτιαχτεί έπη. 
Επομένως η ποίηση και η μουσική  ξεκίνησαν από την Κρήτη ή είναι στο αίμα των
Κρητικών εδώ και χιλιάδες χρόνια, από Μινωικής εποχής.
 
 
 
 3. ΟΙ  ΧΟΡΟΙ  ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
α) Σιγανός: Λέγεται και χορός του Θησέα. Χορεύεται από άντρες και γυναίκες με τα
χέρια πλεγμένα στους ώμους και αποτελεί την εισαγωγή στον πεντοζάλη. Τα βήματα
του μοιάζουν μεν με αυτά του πεντοζάλη, αλλά είναι απαλά, σιγανά και
συνοδεύονται από τους σχεδόν ψι-θυριστούς ήχους της λύρας και του λαούτου. Ο
πρωτοχορευτής φαίνεται σαν να σέρνει τη σφιχτοδεμένη ανθρώπινη αλυσίδα,
προσπαθώντας να την οδηγήσει έξω από τον Λαβύρινθο, στη σωτηρία.
β) Πεντοζάλης: Πήρε το όνομα του από τα πέντε βασικά του βήματα, τα ζάλα, όπως
τα λένε οι Κρητικοί, που επαναλαμβανόμενα γίνονται δέκα. Χορεύεται από άντρες
και γυναίκες πιασμένους από τους ώμους, με χέρια τεντωμένα σε ανοιχτό κύκλο.
Χορός ενθουσιώδης, πηδηχτός, πολεμικός, που αναδεικνύει τη λεβεντιά των χορευτών
του και δίνει την ευκαιρία για πολλούς αυτοσχεδιασμούς και θεαματικά σάλτα του
πρωτο-χορευτή, κάτω από τους ζωηρούς ήχους της βροντόλυρας και του λαούτου.
γ) Συρτός: Ονομάζεται και Χανιώτικος. Είναι χορός πανελλήνιος. Στην Κρήτη
χορεύεται σε τοπική παραλλαγή. Οι χορευτές, άντρες και γυναίκες, πιασμένοι
χέρι-χέρι στο ύψος του ώμου, σέρνουν αργά τα βήματα τους σε ανοιχτό κύκλο. Οι
κινήσεις τους είναι απλές, ελεγχόμενες, ομοιόμορφες.
δ) Καστρινός: Οφείλει το όνομα του στο Μεγάλο Κάστρο, το Ηράκλειο. Λέγεται ακόμα
και πηδηχτός από τα νευρικά άλματα και τις αεράτες φιγούρες του και
Μαλε6ιζιώτικος από την επαρχία Μαλεβιζίου. Είναι καθαρά αντρικός χορός και
αποτελείται από οκτώ βήματα με κατεύθυνση προς το κέντρο του κύκλου και άλλα
οκτώ προς τα πίσω.
ε) Σούστα: Λέγεται έτσι από το ρυθμικό ανεβοκατέβασμα του κορμιού και τις απαλές
αιωρήσεις. Χορεύεται από άντρες και γυναίκες αντικριστά κι έχει ερωτικό
χαρακτήρα. Το ζευγάρι πλησιάζει και χωρίζεται με χαριτωμένες ρυθμικές κινήσεις.
Αποτελείται από έξι ελαφρώς πηδηχτά βήματα που επαναλαμβανόμενα γίνονται δώδεκα.
 
Υπήρχαν ακόμα κι άλλοι κρητικοί χοροί - απανωμερίτης, κατσιμπαρδιανός, πυρρίχιος
κλπ. - που δυστυχώς έχουν πάψει από χρόνια να χορεύονται. Σώζονται μόνο στις
μνήμες των γεροντότερων και τα αρχεία των μελετητών της κρητικής λαϊκής
παράδοσης.
 
 
HOME- ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΣΤΕΙΛΤΕ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ
Όνομα

Email
 
Σχόλια
 

            Total: 41130Today: 424
      Online: 12
Powered by: www.UKBX.net
      
      Tracker

 

 

 

 

 

Mantinades μαντινάδες λυρα χοροι Κρήτης Λασιθι Ηρακλειο Ρεθυμνο Χανια Σητεια
ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ & ΧΟΡΟΙ ΚΡΗΤΗΣ
 
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΚΛΕΙΔΩΝΑ, ΓΕΡΟΥΣ, ΧΩΡΙΣΜΟΥ. ΛΥΠΗΣ κ.α.
       ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ - ΗΘΗ & ΕΘΙΜΑ

 


 
 
 
Οι καλύτερες μαντινάδες που λάβαμε
ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ 2006
 
Λεμονανθούς τσ' Ανάστασης και τση Λαμπρής λουλούδια
Ευχές και χαιρετίσματα πέμπω σας και τραγούδια
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!
Δ. Σκουλάς (καλλιτέχνης, Δ. Σ. Αγ. Παρασκευής)
 
Οφετος την Ανάσταση κερί να μην ανάψεις
Κι εγώ θα κάμω το κορμί λαμπάδα να μ' ανάψεις
(Μαρία Π., Αγία Βαρβάρα)
 
Στ' άσπρο κερί τσι Ανάστασης στο άγιο φως απάνω
Χρυσοκεντώ Χ.Π. δώρο να σας τα κάνω.
Μ. Σπανάκης (Οδοντίατρος, Τζερμιάδο)
 
Το θειο φως της Ανάστασης, να λάμψει στη ζωή σας
και όλου του κόσμου οι χαρές να ναι πάντα μαζί σας.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ! (Από ανώνυμη)
 
Όσα κεριά τση Ανάστασης στις εκκλησιές καούνε,
Τόσες χαρές σου εύχομαι στο σπίτι σου να μπούνε
( Από Ανώνυμη)
 
Πάσχα, μα πες μου πως μπορώ  τέτοια γιορτή να νιώσω,
αν δεν σου στείλω μήνυμα ευχές, για να σου δώσω:
 «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ - ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ»
(Βασίλης Ε. Σπανάκης, ταξιτζής)
 
Ό,τι η ματιά σου αναζητά και ό,τι ποθεί η ψυχή σου
μαζί με την Ανάσταση να 'ρθουνε στη ζωή σου.
(Μαρία Στιβαστάκη, Υπ. Πολιτισμού)
 
Απόψε Ανάσταση Χριστού, ευχή καρδιάς θα κάνω,
η μοίρα να σκορπά χαρές να περπατάς επάνω.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ! Γιάννα Σακελάρη
 
Άσπρη λαμπάδα άναψα στση Ανάστασης το βράδυ
Και έκαμα ευχή στο δρόμο σου να μη βρεθεί σκοτάδι.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ! Μαρία Σακελάρη
 
Κάνω τη σκέψη μου κερί τα' Ανάστασης την ώρα,
για να σου φέγγει στη ζωή σε ήλιο και σε μπόρα.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ! Μαρία Χρονάκη - Κρασανάκη
 
Όταν με φως τσ' Ανάστασης ανάψεις το κερί σου
Κάθε ακτίνα μια χαρά να 'ναι εις τη ζωή σου.
(Φρόσω Κρασανάκη - Περισυνάκη)
 
Κρόσσια του φεγγαριού βαστώ του ήλιου αχτίνες παίρνω
Χρυσοκεντώ χίλιες ευχές του Πάσχα και σας στέλνω.
Χριστός Ανέστη- Χρόνια Πολλά!
Θ. Τσόντος (πρόεδρος Κρητών Πειραιά)
 
 
      
      
      
      
      
      
      Εκφράσετε τα αισθήματά σας!
      Στείλτε κάρτες μαζί με μαντινάδες ως μήνυμα.
      ΣΤΕΙΛΤΕ Ε CARDS ΑΠΟ ΚΡΗΤΗ - 1
      
      ΣΤΕΙΛΤΕ E CARDS  ΑΠΟ ΚΡΗΤΗ - 2

 
 
 
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ Ή ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ
      Πάρτη την καρδιά μου, πάρτηνε,
      με το δεξί σου χέρι
      και σφάξε την αλύπητα
      με δίκοπο μαχαίρι.Και να μαχαιρωθεί το σώμα μου
      το αίμα που θα χύσει,
      κάθε σταγόνα θα γενεί
      καρδιά να σ' αγαπήσει.Δε φτάνει μόνο μια καρδιά
      ήθελα να' χω κι άλλη
      και με τσι δυο να σ' αγαπώ
      και λίγο θα 'ναι πάλι.
      Θα σου την δώσω την καρδιά
      για να 'χεις δυο, κερά μου,
      όταν θα στεναχωρηθείς,
      να κλαις με την δικιά μου.Κομμάτια μού 'κανες την καρδιά, μα δεν
      παραπονούμαι και τα κομμάτια θα γενούν καρδιές κι αυτές να σ'
      αγαπούνεΔότης θα γίνω της καρδιάς να μη ταφεί στο χώμα
      να ζει αυτή να σ' αγαπά κι ας είναι σε άλλο σώμα
      Δώρο ζητώ απ' το Θεό, μικρή μου, την καρδιά σου, για δεν μπορώ ούτε στιγμή
      να ζήσω χωριστά σου.Έχεις καρδιά που ο Θεός
      δεν έχει πλάσει άλλη,
      να τα' χει τοσανά πολλά
      τα πλούτη και τα κάλλη.Να κάψω θέλει το κορμί, μα την καρδιά θ' αφήσω,
      γιατί 'σαι μέσα και μπορεί ζωή να σου στερήσω.
      Είναι μεγάλος θησαυρός,
      μικρή μου, η καρδιά σου,
      χαρά σ' αυτό που η μοίρα του
      γράφει να ζει κοντά σουΔεν τηνε κάνω την καρδιά
      κουμάντο μπλιό, μικρή μου,
      γιατί την κυβερνάς εσύ
      μαζί με τη ζωή μου.
       Άκουσ' ένα γλυκό σκοπό απού στη νύχτ' απλώνει, είν' από κείνη την καρδιά
      απού για σένα λιώνει.
      Μες στην καρδιά μου φύτρωσες κι είσαι δικός μου κλώνος και στην καρδιά μου
      σαν πονείς, βαθιά γροικάται πόνοςΉρθε καιρός οι δυο καρδιές
      να ζήσουνε ομάδι
      κι η μια τσ'άλλης να δώσουνε
      τσ' αγάπης το σημάδι.Χωρίς νερό, χωρίς ψωμί
      και δίχως οξυγόνο
      μπορώ και ζω μα να 'σαι εδώ
      να σαι κοιτάζω μόνο.
       
      Το σ'αγαπώ να σου το πω
      φοβάμαι και διστάζω,
      άσχετα πως το μαρτυρούν
      στιγμές που σε κοιτάζω.Βασίλισσα μοναδική
      στου νου μου το παλάτι,
      που' χεις τη σκέψη σύμβουλο
      και το κορμί μου εργάτηΣτην αγκαλιά σου επιθυμώ
      μια νύχτα να περάσω
      να νιώσω την αγάπη
      σου κι ύστερα να σε χάσω..
      Έβγα στο παραθύρι σου να γίνει η νύχτα μέρα να πάρει ανάσα η καρδιά και το
      κορμί μου αέρα.Τι μαντινάδα να σου πω, ψιμυδευτή μου βιόλα που ' ναι τα
      κάλλη σου πολλά και δεν τα βάνει όλαΩς καρτερούνε το νερό τα δέντρα κάθε
      μέρα, σε περιμένω, για να 'ρθείς, άσπρη μου περιστέρα.
      Εσύ μου κάνεις τη ζωή
      χαρούμενη κι ωραία,
      εσένα θέλω, αγάπη μου,
      παντοτινή παρέαΚι ο Θεός να μου το πει
      για πάντα να σ΄αφήσω
      δεν ξαναμπαίνω σ΄ εκκλησιά
      να τονε προσκυνήσωΤο ξέρεις ότι σ' αγαπώ;
      μη με ρωτήσεις πόσο,
      γιατί δεν έχω τη σωστή
      απάντηση να δώσω.
      Ωσάν τα κρίνα του αγρού
      που τη βροχή ποθούνε
      έτσι ποθούν τα μάτια μου
      τα μάτια σου να δούνεΚαι συ φεγγάρι μπιστικός
      τσ αγάπης ταχυδρόμος
      πες της  πως θα την αγαπώ,
      μέχρι να στέκει ο κόσμοςΜη φοβηθείς αν αισθανθείς
      κάτι στο πρόσωπό σου
      η σκέψη μου είναι και ζητά
      ένα χαμόγελό σου.
      Συχνά μου φεύγει ο λογισμός και έρχεται μαζί σου
      και σου κρατάει συντροφιά μην είσαι μοναχή σουΠλια εύκολο μου φαίνεται
      τ' αστέρια να μετρήσω,
      παρά τα μάτια σου τα δυο
      να τα ξελησμονήσω.Θεέ μου και να 'ταν δυνατό  δέκα φορές να ζούσα
      δέκα φορές πιο δυνατά εκείνη ν' αγαπούσα .
      Υπάρχουν θάλασσες, στεριές,
      ήλιοι, φεγγάρια, αστέρια
      μα γώ προτίμησα να ζώ
      σκλάβος(α) στα δυο σου χέρια.Θα κατεβώ στο Φόδελε να πάω να βρω τον Γκρέκο
      για να σε κάνει ζωγραφιά πάντα μου να σε βλέπωΤης ομορφιάς σου τις γραμμές
      θέλω να ζωγραφίσω,
      σαν τον Θεοτοκόπουλο αιώνες να σ' αφήσω
        
      Πολύ ψηλά στον ουρανό
      λάμπουνε τα αστέρια,
      μα το δικό σου συνεχώς
      λάμπει στα δυο μου χέρια.Απ' όλα τ' άστρα τ΄ ουρανού ένα είναι που σου
      μοιάζει κείνο που βγαίνει την αυγή κι όλα τα σκοτεινιάζειΜέτρησα τ' άστρα
      τ' ουρανού,
      αλλά μου λείπει ένα
      φαίνεται πως δεν μέτρησα,
      αγάπη μου, εσένα.
      Τα δυο σου μάτια μοιάζουνε μ' ένα ζευγάρι άστρα
      και μου φωτίζουν τη ζωή,
      αγγελοξελογιάστρα.Ως τρέμουν τα' άστρα του ουρανού
      ώσπου να ξημερώσει
      τρέμει κι εμέ η καρδούλα μου
      ότινα να σ' ανταμώσειΕίσαι για μένα η χαρά
      το νόημα του κόσμου,
      ζωή δε θέλω ούτε λεπτό
      χωρίς εσένα φως μου.
        
      Όλο τον κόσμο γύρεψα
      περβόλι και περβόλι
      να βρω μια βίτσα λεμονιά
      σαν το δικό σου μπόιΑχι το φως των αμαθιών
      και γιάντα σκοτεινιάζει
      όταν ακούω μια φωνή
      τσ' αγάπης μου να μοιάζειΆνθρωπος δίχως όνειρα
      δεν ημπορεί να ζήσει,
      όπως το δέντρο δεν μπορεί
      χωρίς νερό ν' ανθίσει.
      Φιλότιμο και ανθρωπιά,
       "άνθρωπος " πρέπει να 'χει
      κι όχι με το συνάνθρωπο
       κακία και αμάχη.Τη δύναμη του έρωτα δεν ημπορεί
      κιανείς για να μετρήσει,
      πρέπει τον κόσμο ολόκληρο
      να πιάσει να ζυγίσειΑνθρωπε, αν δε λογικευτείς,
      φοβούμαι και λυπούμαι,
      ότι μια μέρα μόνοι μας
      θ' αυτοκαταστραφούμε.
      Σαν κύμα που κατρακυλά
      και σκα στο βράχο επάνω,
      ετσά για σένα δέρνομαι
      κι όμως μυαλό δε βάνωΑνθρωπος φεύγει δυστυχής
      απού την ψεύτρα ζήση,
      σαν δεν τον αγαπήσουνε
       και σαν δεν αγαπήσει.

 
 
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

      ΚΡΗΤΗ ΘΑ ΠΕΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΜΑΧΕΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ
      ΚΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ

 
      Χανιώτικες μαδάρες μου,
      κορφή του Ψηλορείτη
      και Λασιθιώτικα βουνά,
      γεια σου παντέρμη ΚρήτηΑντιλαλούνε τα Σφακιά,
      φωνάζει ο Ψηλορείτης,
      "μεριάστε χώρες και λαοί ,
      να μπει μπροστά η Κρήτη".Κρήτη την ιστορία σου, όποιος τηνε διαβάσει
      αν είναι φίλος θα χαρεί, αν είναι εχθρός θα σκάσει.
      Κρήτη μου  όμορφο νησί , στον κόσμο ξακουσμένο, με παλαιό πολιτισμό,
      απαθανατισμένοΚρήτη με τσ' ανδρειωμένους σου κανένα μη φοβάσαι κι ανάμεσα
      στη θάλασσα ήσυχη να κοιμάσαιΚρήτη  όλοι σε γνωρίζουνε  και τα πουλιά το
      λένε ,
      πως τόπο πιο φιλόξενο  στο κόσμο δε κατένε .
      Κρήτη με τα ψηλά βουνά και τσ'εύφορες κοιλάδες τσι ρίμες, τα ριζίτικα και
      με τσι μαντινάδες.Κρήτη μου όμορφο νησί χιλιοτραγουδισμενο
      με κάνεις σαν σε σκέφτομαι πολύ ευτυχισμένοΚρήτη θα πει παλικαριά, θα πει
      λεβεντοσύνη ,
      Κρήτη θα πει φιλότιμο , αγάπη και γαλήνη
      Κρήτη πατρίς του Μίνωα του Βενιζέλου η μάνα
      Χωρίς σε σένα δεν κτυπά της λευτεριάς καμπάναΚρήτη τα παλικάρια σου παντού
      'ναι ξακουσμένα
      και τ' άρματα πολλές φορές τά  'χουνε τιμημέναKρήτη η μάνα των σοφών και
      χώρα των αρχαίων
      γεννήτρα των παλικαριών και των καπεταναίων
      Στην Κρήτη εγενήθηκε η δόξα, η ανδρεία,
      η λευτεριά, η λεβεντιά και η φιλοξενίαΑπό την Κρήτη εφώτισεν , η αναμμένη
      δάδα ,
      σε όλο τον κόσμο κι  έγινε αθάνατη η Ελλάδα .Η Κρήτη ΄χει διαφορά από τους
      άλλους τόπους
      γιατί ΄χει αντάρτικες ψυχές και κουζουλούς ανθρώπους
      Η Κρήτη είναι η μάνα μας, ο τόπος οπού ζούμε γι αυτό  εμείς οι Κρητικοί
      πολύ την αγαπούμεΗ Κρήτη δεν είναι μόνο όραμα δεν είν΄ μόνο πατρίδα  είναι
      σαν το συναίσθημα που φέρνει την ελπίδα.Τα κρητικά τα χώματα όπου και να
      τα σκάψεις
      Χώμα ηρώων θες να βρεις κόκαλα θα ξεθάψεις
      Η Κρήτη είναι διαφορετική από τσι άλλους τόπους
      Γιατί 'χει αντάρτικες ψυχές και κουζουλούς ανθρώπουςΤη λευτεριά ρωτήσανε
      ποιας μάνας είναι γέννα και είπε πως τη γέννησε το Κρητικό το αίμαΧίλιω
      λογιώ οι ομορφιές σε τούτω τον πλανήτη
      μα όλες μαζί δεν κάνουνε  ένα ψιχάλι Κρήτη!
      Όλος ο κόσμος απ΄ τη μια κι η Κρήτη απ΄ την άλλη
      Ω την πατέρμη ζυγαριά, στην Κρήτη γέρνει πάλι.Λασίθι με το Δία σου,
      Ηράκλειο με τη Κνωσό σου Ρέθυμνο με τ' Αρκάδι σου, Χανιά με το Θεό
      (Βενιζέλο) σου.Δικταίο άντρο, Μεσσαρά, κορφή του Ψηλορείτη
      Χανιώτικες μαδάρες μου, δεν σ' απαρνούμαι Κρήτη.
      Χαίρομαι που με Κρητικός και όπου βρεθώ το λέω με μαντινάδες τραγουδώ με
      μαντινάδες κλαίωΌπου βρεθώ πάντα βαστώ χώμα από τη Δίκτη,
      τη γη κεντρίζω να γενεί ούλος ο κόσμος ΚρήτηΟ κρητικός στην ξενιτιά οντε
      σκεφτεί τη Κρήτη
      Ωσάν τα χιόνια στα βουνά τονε σκεπάζει η λύπη.
      Ο κρητικός στη ξενιτιά πόσα λεφτά δε δίδει
      Να βρει μπουμπουριστούς χοχλιούς να φάει με το ξύδιΜ' αρισμαρί και ροδαρές
      στολίσανέ σε Κρήτη
      και όμοια σου δεν στέκεται περήφαν' άλλη ΚρήτηΝα 'μουνε γλάρος του γιαλού
      ή αετός της Δίκτης
      να φύγω από την ξενιτιά να πάω να δω την Κρήτη.
      Κάνε ένα φίλο κρητικό κι άμα σε συμπαθήσει
      Να είσαι πάντα σίγουρη πως δε θα σε πουλήσει.Κοπιάσετε στην Κρήτη μας μια
      τσικουδιά να πιείτε Φιλοξενία, λεβεντιά και λύρα να χαρείτε.Οι Ολυμπιακοί
      αγώνες  κι οι Δελφοί , κι η Εθνική πορεία, από τση Κρήτης το νησί , έχουν
      αφετηρία .
      
      Κρήτη θα σ αφήσουνε
      Ο Χρόνος να σε φθείρει
      Ο Καζαντζάκης κι οι νεκροί
      Απού'ναι στ' Ακρωτήρι. 

 
 
 
      Του αείμνηστου
      Δερμιτζογιάνη 
      Κρήτη μου, Κρήτη, Κρήτη μου, Κρήτη μου δοξασμένη
      Εσύ σαι η πιο ένδοξη κι η πιο βασανισμένη.Κρήτη πως είσαι αρχόντισσα το
      δείχνουν τα βουνά σου
      Θεριά σε πολεμήσανε μα πέσανε μπροστά σου
      Κρήτη σ΄αρπάξανε πολλοί μα τους κατάπιες όλους: Ρωμαίους, Τούρκους,
      Βενετούς κι Αραβες αιμοβόρουςΚρήτη με τη λαμπρότερη στον κόσμο ιστορία
      Ποτάμια αίμα έχυσε; για την ελευθερία
      
      Κρήτη, μητέρα τσι αρχοντιάς της λευτεριάς δασκάλα
      Που γράφεται η ιστορία σου κάθε φορά με μπάλα.Κρήτη μου είσαι αθάνατη,
      καθένας το κατέχει
      Τη Δόξα σου στην αντρηγειά άλλο νησί δεν έχει.
      Ο κρητικός τον θάνατο τον έχει για παιγνίδι
      Κι όταν ο χάρος τον κτυπά το μουστακάκι στρίβει.Στον κόσμο σαν το κρητικό
      δεν έχει τέτοια ράτσα,
      Στη αντρειγιά στην λεβεντιά και άντρες εις τη φάτσα
      Βράκα, μαντίλι έχεις τα (Κρήτη μου) σύμβολα τιμημένα
      Γιατί πολλοί τα μούτρα τους έχουν σ' αυτά σπασμέναΘα το φωνάξω ν'
      ακουστεί, ο κόσμος να κατέχει
      Τη δόξα σου, Κρήτη μου, στην αντρηγειά άλλο νησί δεν έχει.
      Οι ξένοι πρέπει να 'ρχονται στην Κρήτη να θωρούνε
      Οι κρητικοί εις το χορό ίντα λοής πετούνε.
       Οντέ χορεύει ο Κρητικός δείχνει την αντρειγιά του
      τη αρχοντιά, τη λεβεντιά και την παλικαριά του.
      Λασίθι μάνα του Διός, Μίλατος η σπηλιά σου
      Με τη Λατώ μας έδειξες την αρχαιότητά σου.Λασίθι σε στολίζουνε 6.000 μύλοι
      και
      με το Δικταίο άντρο σου που το υμνούνε Θρύλοι.
      Κρήτη στον κόσμο είσαι συ ένα νησί σπουδαίο, γνωστή για τον πολιτισμό το
      νέο και αρχαίοΉσουν θαλασσοκράτηρα του Κόσμου το καμάρι κι άλλο νησί εις
      τον ντουνιά δεν είχε τέτοια χάρη.
      Στην τέχνη (οι Μινωίτες) ήταν άριστοι, θεριά 'ταν στη ανδρεία σ' όλα του
      αιγαίου τα νησιά είχαν κυριαρχίαΌλα του Αιγαίου τα νησιά και την Αθήνα
      όλη, όλα είχανε υποταχθεί στου Μίνωος την πόλη
      Ο Μινωίτης κρητικός ήταν πολιτισμένος κι ο τωρινός ο με τον παλιό είναι
      σφικτά δεμένοςΟ Μινωίτης Κρητικός αγάπα την ειρήνη κι ο τωρινός το αίμα
      του για λευτεριά το χύνει
      
      Φιλοξενία ο Κρητικός είχε ο Μινωίτης και τώρα συνεχίζεται στα χώματα της
      Κρήτης
       Ο Μινωίτης κρητικός ήταν θεριό στ΄εχθρούς του κι ο τωρινός ο κρητικός
      είναι του ίδιου γούστου
      Μινωικός πολιτισμός στην Κρήτη φανερώνει τέχνη, αγάπη κι αρχοντιά στην
      Κρήτη θεμελιώνειΗ μάνα του πολιτισμού στην Κρήτη εγεννήθη και στης Κνωσού
      τ' ανάκτορα μέσα εγαλουχήθη .
      Στ' Αριστοτέλη βρέθηκαν, στου Πλάτωνα ταρχεία, να εξυμνούν τους Κρητικούς
      εις τη νομοθεσία
       Είχανε νόμους ηθικούς κι ήτανε πολιτισμένοι, το δείχνει η επιγραφή που
      στο Μουσείο μένει (Επιγραφή Γόρτυνας)
      Αρίστη αρχιτεκτονική στην Κρήτη φανερώνει ο Μινωίτης κρητικός και συνεχώς
      απλώνει
       Ήταν η μινωίτισσα πάντα καλοντυμένη μ' αθλητικό παράστημα και
      καλοκτενισμένη
      Αθλητικό παράστημα είχε ο Μινωίτης κι ήταν καμάρι διαλεκτό κάθε άνθρωπος
      της Κρήτης
       Συμπόσια εκάνανε (οι Μινωίτες) και τη ζωή εγλεντούσαν χαρά και γέλιο κι
      ομορφιά κάθε στιγμή εσκορπούσαν
      Καμάρι της Σητείας μας, κάθε σου στίχος σκέψη, τον Λασιθιώτικο Θεό, τον
      Δία, έχεις κλέψει
      (Για τον Δερμιτζογιάννη, Ελένη Κουνενάκη, Σητεία 1967)

 
 
 
 
      ΤΟΠΙΚΕΣ 
      Ο Aγιος Νικόλαος, με ομορφιά περίσσια
      Ούτε Αθήνα πάει μπροστά ούτε και τα Παρίσια.Λασίθι μου πανέμορφο χειμώνα
      καλοκαίρι,
      τη χάρη σου ζηλεύουνε του κόσμου όλα τα μέρη.Γέργερη, Νίβριτος, Ζαρός,
      Βορίζα και Καμάρες
      Εκειά το τρώνε το κριάς να μην το φάνε οι σκάρες
      Αλικιανού, Βατόλακας, Κουφό και Πατελάροι
      Από την πείνα τη πολύ ψοφούνε κι γαιδάροιΕπήγα και παντρεύτηκα από την
      Κάτω Βιάννο
      κι ο πεθερός μου μού 'δωσε ένα μου..ι να πιάνω!Σφακιά μου με τον Ομαλό, το
      οροπέδιό σου
      Τ' αγέρι σου το καθαρό, το δροσερό νερό σου.
      Στο Θραψανό θα παντρευτώ που 'χει καλά κορίτσια
      και βάζουνε χαρίσματα λαίνια και μπουχλίτσαΝοικοκυραίοι και φρόνιμοι δε
      ζουν στο Ψηλορείτη,
      oι κουζουλοί την κάνανε αθάνατη την ΚρήτηΣτον Πλατανιά εις την κορφή θα
      χτίσω τη φωλιά μου
      το πέλαο να σοντηρώ ν' ανοίγει η καρδιά μου.
      Στη θάλασσα του Πλατανιά βαρκούλα αρμενίζει
      και παίρνει την αγάπη μου και τηνε σεργιανίζει.Αγιά Μαρίνα ,Πλατανιά.
      Μάλεμε και Γεράνι
      όποιος θα δει τσι χάρες τους το νου ντου τόνε χάνει.Στον Πλατανιά 'χει ένα
      σχολειό με στέρεα θεμέλια
      πούχει καλούς καθηγητές και έξυπνα κοπέλια.
      Στα Λασιθιώτικα βουνά, εκειά σ' ένα σπηλιάρι,
      ο Δίας εγεννήθηκε και το 'χουνε καμάρι. 

 
 
 
 
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ
      ΓΙΑ ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ & ΤΑ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ 
      Ώρες αδιάκοπα
      το κινητό μου κλαίει,
      ένα δικό σου μήνυμα,
      θέλει να πάρει λέει!Η μπαταρία του κινητού μου
      άδειασε πάει να ξεψυχήσει,
      στείλε του ένα μήνυμα,
      για να ξαναφορτίσει!Όταν ποθάνω βάλτε μου
      το κινητό στο μνήμα.
      Μα μη το χώσετε βαθιά,
      γιατί δεν θα ΄χει σήμα
      
      Σε μέρη που το κινητό
      δεν πιάνει μου πηγαίνεις
      Κι όσο δεν είναι εφικτή η κλήση
      με τρελαίνειςΦαίνεται είναι ακριβές
      του κινητού σου οι κλήσεις
      Γι αυτό και στα μηνύματα
      δεν δίνεις απαντήσειςΠήρες καινούργιο κινητό
      και είσαι μες την τρέλα
      γιατί το προηγούμενο
      ήτανε μπαχατέλα
      
      Τη μέρα που σε γνώρισα
      φόρεσα μαύρο φούτερ
      και τ' όνομά σου έγραψα
      στη μνήμη του computer.Σου 'στειλα τα e-mail μου
      μα εσύ πριν τα ανοίξεις
      στον Κάδο Ανακύκλωσης
      διάλεξες να τα ρίξεις.Θα κάνω site την καρδιά
      με σένα αν μπορέσω
      και με ένα κλικ στα αριστερά
      θα σε αποθηκεύσω.
      Θα γίνω hacker της καρδιάς
      τους κωδικούς να σπάσω
      να σ' έχω σ' ένα CD- ROM
      να μη σε ξανά χάσω
       Γίνε κυρά μου Internet
      να γίνω ιστοσελίδα
      κάθε που ανοίγεις το P.C
      να ΄μαι αρχική σελίδα

 
 
 
      ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ:
      ΓΙΑ ΤΑ ΔΩΡΑ
      Το δώρο μου είναι μικρό, πρόσεξε μην το χάσεις, γιατί το δώρο, αν χαθεί
      και μένα θα ξεχάσεις
      Το δώρο μου είναι μικρό, δεν είναι της αξίας, είναι μονάχα ενθύμιο
      ειλικρινούς φιλίας
      ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΜΑΧΑΙΡΙ
      Αν είστε πέντε φύγετε κι αν είστε δέκα ελάτε Μα εμένα το μαχαίρι μου
      κανένα δεν φοβάται
      Είμαι μαχαίρι κρητικό, όπλο τιμής και ανδρείας, μα είμαι και ενθύμιο
      παντοτινής φιλίας
      ΓΙΑ ΤΗ ΚΡΗΤΙΚΗ ΛΥΡΑ
      Τση Κρήτης είσαι γέννημα, Λύρα μας, παινεμένη κι απ' τη φωνή σου τη γλυκιά
      μαγεύονται κ' οι ξένοι.
      Η Λύρα με τσι τρεις χορδές πολλές καρδιές σκλαβώνει κ' η μουσική τση
      Κρήτης μας τον κόσμο ξεσηκώνει
      Λύρα τση Κρήτης γέννημα κι ακριβοθυγατέρα, οντε αρχινάς να κελαηδείς τη
      νύχτα κάνεις μέρα
      ΤΟΥ ΟΡΚΟΥ
      Κι ο ουρανός κι η θάλασσα κι όλα τση γης τα μέρη το μαρτυρούν πως σ' αγαπώ
      και θα σε κάμω ταίρι
      Όλοι μου λεν να σ' αρνηθώ μα γω δεν σ' απαρνούμαι γιατί σ΄ αγάπησα πιστά
      και το Θεό φοβούμαι
      Το ρόδο βάνω στο νερό κι ολπίζω να φουντώσει ολπίζω κι η αγάπη μας να
      ξανακαινουργιώσει
      Μη με ρωτάς αν σ' αγαπώ, για ξάνοιξέ με πρώτα, τα δυο μου χείλη μη ρωτάς,
      τα δυο μου μάθια ρώτα
      Εκειά θα ' κούσεις μια φωνή να βγαίνει από το στόμα και θα σου πει με
      πλήγωσες μα σ' αγαπώ ακόμα
      ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
      Δε θέλω να τα ξαναδώ τα μάτια σου κλαμένα, πες μου τονε τον πόνο σου να
      κλαίω εγώ για σένα .
      Μην τη φοβάσαι τη ζωή, όσο κι αν σ' απελπίζει, γιατί μικρή μου 'ναι τροχός
      που κάποτε γυρίζει.
      Κράθειε καλά τσ' αγάπης μας, μικρή μου, το τιμόνι, γιατί στο δρόμο τση
      ζωής παραμονεύουν πόνοι.
      Μην απογοητεύεσαι ότι και να σου λάχει κι όταν σου τύχει το κακό, πάντα να
      δίνεις μάχη.
      Πράμα δεν είναι δύσκολο, την όρεξη σας έχεις, πρέπει να μάθεις τση ζωής
      όλα να τ' απαντέχεις.
      Ποτέ σου σε ψηλό κλαδί μη χτίζεις τη φωλιά σου, γιατί μπορεί να σου κοπούν
      μια μέρα τα φτερά σου.
      Μόνο με δάκρυα δεν μπορείς τον πόνο να γλυκάνεις, σαν δε βρεθεί το
      γιατρικό τον πόνο σου να γιάνεις.

 
 
      ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΕΣ
      Σ' αγαπώ ως αγαπά
      ο γάίδαρος τα χόρτα
      η γάτα τα γατάκια της
      κι ο πετεινός τη κότα.ΜH ΜΕ ΘΩΡΕΙΣ ΜΙΚΙΟ ΜΙΚΙΟ
      ΣΑ ΤΟ ΣΚΑΤΖΟΧΙΡΑΚΙ
      ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΟΥ ΤΗ ΦΙΛΗΣΑ
      ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΙΑ ΣΤΟ ΡΥΑΚΙ
      Να κάτεχα να τραγουδώ
      να παίζω και τη λύρα
      να δεις πως την κατέβαζα
      στον ποταμό τη χήρα
       Ένας λεβέντης στρατηγός
      γνώρισε μια κυρία
      όμως εκείνη εγνώριζε
      όλη τη μεραρχία!
      
      Ανάμεσα στα μπούτια σου
      χορτάρι (εί)ναι φυτρωμένο
      να φέρω τ' αλογάκι μου
      να βόσκει το καημένο;
       Όταν σε πρώτ' αντίκρισα
      έχασα το μυαλό μου
      κι αμέσως κάτι σκίρτησε
      μέσα στο σώβρακο μου
      
      Θυμάσαι (α)που κάναμε
      αστεία να γελούμε
      Ε αυτά τ' αστεία γίνανε
      πληγές και τώρα με πονούνε.
       Χάλασα τ' αγροτικό
      να 'ρχομαι στο χωριό σου
      Γιατί 'χει χωματόδρομο,
      γ.μω το δήμαρχό σου
      
      _Μου επιτρέπεις κοπελιά,
      να κάτσω από μπρος σου
      να βάλω το σκυλάκι μου
      να πιάσει το λαγό σου;
       Εσένα η αγάπη σου
      μοιάζει με των ατσιγγάνων
      Που βάζουν τα τσσντίρια τους
      εις τα παμπούρια επάνω
      
      Όσες φορές σε φίλησα
      να 'χα πενηνταράκια
      θ' αγόραζα στη Μεσσαρά
      τρακόσα μουρελάκιαΩσάν το ψεύτη βουλευτή
      ψευτιές μου κοπανίζεις
      Αν μ' αγαπάς ή με μισείς,
      δεν μου ξεκαθαρίζεις.
      
      Σύντεκνε, σκοτεινά 'τανε
      και τη σαμιά δεν είδα
      Μα απίτι (αφότου) την εγνώρισα,
      μόνο σαράντα πήρα!
       Μια κοπελιά μ' απάντηξε και μ' είπε νε μουσκάρι
      μακάρι η κακορίζικη να μπόριε να με πάρει.
      

 
 
 
      ΑΣΤΕΙΕΣ
      Όποιος ούτε χορεύει ούτε γλεντά
      και τη ρακή δεν πίνει,
      ίντα τη θέλει τη ζωή
      να τονε βασανίζειΌποιος χορεύει και γλεντά
      και τη ρακή την πίνει,
      δε θέλει καρδιοτόνωση,
      δε θέλει πενικιλίνη
      Βασιλικό κι αρισμαρί
      δε βάνω μπλιό στ' αυτιά μου,
      γιατί μου την παντρεύουνε
      την αγαπητικιά μου.
       Δε πα να την παντρεύουνε,
      οι διπλοκερατάδες,
      οπέρσι την εγλέντουνα
      πέντ-έξι εβδομάδες
      
      Μια πέρδικα συχνοτσιμπά
      και θα με αναγκάσει
      να ξεκρεμάσω το τσιφτέ
      που χω καιρό κρεμάσειΩραία είσαι κι όμορφη,
      αλλά εν πάση περιπτώσει
      να δούμε κι ο πατέρας σου
      ίντα προυκιά θα δώσει
      Ο βήχας και ο έρωτας
      μοιάζουν κι οι δυο σε κάτι
      Βρίσκουν κι οι δυο τη γιατρειά
       σε ένα ζεστό κρεβάτι.Όποιος γρικά στα λόγια σου
      δεν ξέρει ίντα γυρεύει
      στη θάλασσα πιάνει λαγούς
      και στο βουνό ψαρεύει
      Εσένα η αγάπη σου
       μοιάζει με του τζιτζίκου
      που ανεβαίνει στη συκιά
      και τραγουδά του σύκου.Εσύ, μικρή μου, έβαλες
      σκοπό να με τρελάνεις
      Μ' αυτά τα σκέρτσα τα πολλά,
      τα κουνιστά που κάνεις.
      Σύντεκνε σκοτεινά 'τανε
       και την σαμιά δεν είδα
      Μα απίτι (αφότου) την εγνώρισα
       μόνο σαράντα πήρα
       Εγώ 'μια κρείνο τ΄ όμορφο πουλί
      που στη φωτιά σιμώνω
      Καίγομαι, στάχτη γίνομαι
       μα πάλι ξανανιώνω.
      
      Στέκω και καμαρώνω σε
       γιατί πολλά μ' αρέσεις
      Κι έχω τα θάρρη στο θεό
      στσ' αγκάλες μου να πέσειςΚι αντάρτης να γενεί κανείς,
      του έρωτα δεν γλιτώνει
      Για δεν τονε θωρεί ποτέ
      την ώρα που ξαμώνει. (Α. Χαιρέτης)
      Στον άντρα δεν είναι άσχημο
       να αγαπά και δέκα
      ασχημο είναι ν΄αγαπά
      δυο άντρες μια γυναίκαΕμίλησε κι ο γάιδαρος
      από το πέρα αχύρι
      που δε του βάλανε ταγί (παχνί)
      του μαυροκακομοίρη.
      
      Πρόσβαλλε με ο κύρης σου
      οψάργας στο ντουκιάνι
      διάλε τη Παναγία ντου
      πολλά τον άντρα κάνειΣαν αποθάνω βάλτε μου
      τη μηχανή στο μνήμα
      μα να τη στέσετε καλά
      να μη χυθεί βενζίνα
      Στο τέσσερα επί τέσσερα
      θα βάλω παραπέτι
      Όντε θα κάνω τσακπινιές
      ο σκύλος να μη πέφτειΠαρόλο που 'χα συνεχώς
      το μάτι μου γαρίδα
      Εδα μόνο κατάλαβα
      πως έχεις πιτυρίδα.
      
      Με όλη μου την όρεξη
      πήγα στο πανηγύρι
      Κι άνθρωπος δεν εβρέθηκε
      να μέχει μουσαφίρη!
       Τι να τα κάνω τα λεφτά
      και τα ωραία ρούχα
      αφού τα ζάρωσε ο Θεός
      τα πράγματα απού 'χα.
      
      Αν θες να κάνεις δίαιτα
      και να 'χεις σιλουέτα
      άμε στην πλαζ την Κυριακή
      να σιχαθείς το κρέαςΑχι και να σε φέρνανε
      νύφη στην κάμαρά μου
      και να σε ξεστολίζανε
      τα χέρια τα δικά μου
      (Γ. Α. Κρασανάκης)
      1. Όταν θα μάθω πως θα βγεις
      ξανά μ' άλλη γυναίκα
      ετοίμασε τον τάφο σου
      να μπεις μόνος σου μέσα
       2. γιατί ανέ σε πιάσω εγώ
      θα πεις : ας είχα φύγει
      προτού με δει η γυναίκα μου
      τα μύρια να μου στείλει
      
      Πέθανε συ κι ας μη νογάς,
      αν θα σε συλλογιούνται
      και τα μωρά πορεύονται
      κι οι χήρες κυβερνιούνται


 
 
 
      ΔΙΑΦΟΡΕΣ
      Με τα λεφτά ένα μερακλή
      ποτέ δεν αγοράζεις
      με μια δεκάρα κάλπικη
      χίλιους ρουφιάνους βγάζειςΠοτέ σου μη περιφρονείς
       τα κάτω σκαλοπάτια
      γιατί σ' αυτά πρωτοπατείς
      και φτάνεις στα παλάτια
      Ποτέ μια δυνατή καρδιά
      στον πόνο δε λυγίζει,
      ακόμα και αν θα πληγωθεί
      κατέχει να ελπίζει.Εγώ της είπα της καρδιάς
      πιο λίγο να πονάει
      Μα εκείνη δεν με άκουσε
      και βάσανα περνάει
      Μ' αρέσουν κείνες οι καρδιές
      που αγαπούν με πόνο
      κείνες που δίνουν τη ζωή
      για μια αγάπη μόνο.Αρχισε πάλι να χτυπά
      παράξενα η καρδιά μου
      π' ανάθεμα σε για καρδιά
      κι έχασα την υγειά μου

 
 
 
      Γίνου στον κάμπο λεμονιά
      κι εγώ στα όρη χιόνι
      να λειώνω να ποτίζονται
      οι δροσεροί σου κλώνοιΈνα σγουρό βασιλικό,
      ω θέ μου κάλλη τά 'χει,
      επήρε μου τη την καρδιά
      χωρίς να δώσω μάχη
      Καρδιά που δεν αγάπησε
      κι έρωντα δεν ησθάνθη
      είναι πηγή δίχως νερό,
      μπαξές με δίχως άνθη.Για φίλους εγεννήθηκα
      για φίλους θα ποθάνω
      για φίλους θα τον αρνηθώ
      το κόσμο τον απάνω.
      Καλοχαιρέτα τους πεζούς
      όταν καβαλικεύεις
      Για να σε χαιρετούν κι αυτοί
      όταν ξεκαβαλικεύεις.Όποιος λογάται μερακλής
      και παλικάρι
      Δεν τον(ε) γνοιάζει να χαθεί
      για μιας φιλιάς τη χάρη
      Η λεβεντιά είναι πληγή
      που πάντα αίμα τρέχει
      Θεέ μου και πως την εβαστά
      εκείνος που την έχειΠολλές φορές κι ο έρωτας
      πράξη καλή λογάται
      γιατί εδίδαξε ο Θεός
      αλλήλους ν΄ αγαπάτε
      Ανάθεμα τη λογική που
      δε μου επιτρέπει
      και μου φωνάζει μια ζωή
      όχι γιατί δεν πρέπει

 
 
      Μαντινάδες έχω να σας πω,
      ένα σακί γεμάτο
      να κάθεται ο καθαείς να ξεπλεκά
      μέχρι να βρει τον πάτο.Οι μαντινάδες θέλουνε
      μεράκι, για να βγούνε,
      θέλουνε και καλούς τραγουδιστές,
      για να τσι τραγουδούνε

 
 
ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ
 
 
1. ΟΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΡΙΖΙΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
 
Τα κύρια κρητικά τραγούδια είναι η μαντινάδα και τα ριζίτικα.
Τα ριζίτικα τραγούδια είναι "ιστορικά", αφηγούνται γεγονότα από την πολυτάραχη
ζωή του νησιού, υμνώντας τον ηρωισμό και την αγωνιστικότητα του κρητικού λαού.
Κάποια από αυτά τραγουδιούνται στο δρόμο και λέγονται "της στράτας", ενώ κάποια 
άλλα απαγγέλλονται χωρίς συνοδεία μουσικής, στα γλέντια και στα τραπέζια, όπου
μαζεύονται όλοι μαζί και είναι γνωστά ως "ριζίτικα της τάβλας". Σε αντίθεση με
τις μαντινάδες, τα ριζίτικα τραγούδια δεν είναι προϊόντα αυτοσχεδιασμού και δεν
εκφράζουν μια στιγμιαία ψυχική κατάσταση, αλλά είναι αποτέλεσμα μακραίωνων
επιδράσεων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Το πιο χαρακτηριστικό μουσικό είδος της Κρήτης είναι η κρητική μαντινάδα, που
τραγουδιέται με την συνοδεία λύρας και λαγούτου και εκφράζει στιγμιαία ψυχική
κατάσταση. Ο τραγουδιστής προσαρμόζει κάθε φορά τα δίστιχα στις ανάγκες των
περιστάσεων και αντίστοιχα σκαρώνει ερωτικές μαντινάδες, μαντινάδες του γάμου
και του γλεντιού και μαντινάδες με σατιρικό, πολιτικό ή ιστορικό περιεχόμενο. Οι
"ριμμαδόροι" (ή μαντιναδολόγοι) συναγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα πει
τους πιο εύστοχους στίχους και θα προκαλέσει μεγαλύτερο ενθουσιασμό στους
παρευρισκόμενους.
 
 
      ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ ΣΙΓΑΝΟΣ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΔΑΣ
      Σιγανός: Κρήτη του κόσμου αρχόντισσα, τσι λευτεριάς ξομπλιάστρα
      που σ' αγκαλιάζει η θάλασσα και σε φιλούνε τ άστρα
      Βάρδας: Από τη Στεία στα Χανιά η Κρήτη όλη αξίζει,
      ποιο κλώνο του βασιλικού κόβεις και δε μυρίζει;
      Σιγανός: Του Λιμνακάρου (της Δίκτης) το νερό και τον παχύ αέρα Κλαίω,
      γιατί τα' ναζητώ σαν φύγω παραπέρα.
      Βάρδας: Έλα στα όρη να με βρεις στη μάντρα μου το πρίνο
      Και εγώ θα κάνω την καρδιά σπίτι να σε ξωμείνω.
      Σιγανός: Νάχα φτερά σαν του αετού ν α 'ρχομαι κάθε μέρα
      στα όρη στο κρυγιό νερό να κάνουμε παρέα.
      Σιγανός: Λόγια δε βρίσκω όμορφα να τα μονοπαντήσω
      να γράψω χίλια ευχαριστώ να σ' αποχαιρετίσω.
      Βάρδας: Δε λένε οι φίλοι ευχαριστώ, οι φίλοι δε χρωστούνε
      στα πάρε και στα δώσε ντους τεφτέρια δεν κρατούνε

 
 
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ
 
Μαντινάδα κανονικά λέγεται το δίστιχο  που εκφράζει με μαντικό τρόπο ένα μήνυμα 
(μαντάτο, ετυμολογία από το «μαντεύω + άδω», περισσότερα βλέπε πιο κάτω), άλλως
έχουμε απλώς στιχάκι ή δίστιχο ποίημα - ο λόγος και για τον οποίο οι ακροατές,
όταν ειπωθεί μια μαντινάδα, προσπαθούν να μαντεύσουν σε ποιο απευθύνονταν και τι
μήνυμα περικλείει η μαντινάδα.  Ωστόσο σήμερα με το όνομα «μαντινάδα» λέμε κάθε
δεκαπεντασύλλαβο δίστιχο που εκφράζει ψυχικό συναίσθημα.
Η μαντινάδα αποτελείται από δυο στίχους, συνήθως δεκαπεντασύλλαβους (άρα η
μαντινάδα έχει απαραίτητα 30 φωνήεντα ή σχηματίζονται όταν άδουμε) και τέσσερα
ημιστίχια, από τα οποία ομοιοκαταληκτούν απαραίτητα το τρίτο με το τέταρτο. Αν
ομοιοκαταληκτούν και τα άλλα ημιστίχια, έχουμε πλούσια ομοιοκαταληξία. Το μέτρο
(= οι τονισμένες και άτονες συλλαβές, καθώς και αυτές που άδονται με επιμήκυνση
ή επιβράδυνση) των στίχων της μαντινάδας είναι ανάλογο με το σκοπό ή το μέτρο
του χορού που συνοδεύει, πρβλ π.χ.:
 
      Το σείσμα και το λύγισμα που κάνεις του κορμιού σου = 1ος στίχος
      σκλαβώνουνε τον άνθρωπο μα δεν το βάνει ο νους σου = 2ος στίχος
      Μαντινάδα χορού σούσταςΤο σείσμα και το λύγισμα    = 1 ημιστίχιο
      που κάνεις του κορμιού σου = 2 ημιστίχιο
      σκλαβώνουνε τον άνθρωπο = 3 ημιστίχιο
      μα δεν το βάνει ο νους σου = 4 ημιστίχιο
      Ένα πουλάκι κυνηγώ
      Κι αν τύχει και το πιάσω
      Θα πάψω πια να κυνηγώ
      Και τον τσιφτέ θα σπάσω
       (Με πλούσια ομοιοκαταληξία πλεκτή: 1-3, 2-4)Η Κρήτη δεν είναι μόνο όραμα
      δεν είν΄ μόνο πατρίδα 
      είναι σαν το συναίσθημα
      που φέρνει την ελπίδα.
      (Ομοιοκαταληξία πλεκτή: 1-3, 2 -4)
      Να τη συβάσω τάσσω τση
      Λαγούς με πετραχήλια
      Να σμίξουνε τα χείλη τση
      Με τα δικά μου χίλια
       (Ομοιοκαταληξία πλεκτή: 1-3, 2-4)
       Εσύ μου κάνεις τη ζωή
      χαρούμενη κι ωραία,
      εσένα θέλω, αγάπη μου,
      παντοτινή παρέα
      

 
 
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ
 
Η λέξη μαντινάδα είναι παρασύνθετη από τις λέξεις «μαντεύομαι» και «άδω», άρα
«μαντινάδα» = το δίστιχο με μαντικό μήνυμα (μαντάτο), το ποίημα που περιέχει
χρησμό (προφητεία) ή άλλως προμήνυμα,  έκφραση απόκρισης,  προαίσθημα  ή
συναίσθημα κ.τ.λ. Διαφορετικά έχουμε απλώς δίστιχο ή κοινώς στιχάκι. Η λέξη άδω
=  από την αρχαία ελληνική λέξη «(κ)άδω» = τα λέω ωραία, άρα ψάλω ή θρηνώ κ.τ.λ.
απ΄όπου και τα λατινικά ca(n)do, καντάδα, candada ή cantata κ.α.
 Κατ' άλλους η λέξη μαντινάδα προέρχεται από το βενετσιάνικο matinada = ιταλικά 
mattino. Ωστόσο η βενετσιάνικη λέξη mane > mattino = η αυγή, έχει έννοια που δε
συνάδει προς αυτή της ελληνικής λέξης «μαντινάδα». Φυσικά η λατινική λέξη mando
>  mandatum  = το μαντάτο = manifesto =  η εντολή ( και εξ αυτού «άκουσες τα
μαντάτα» = άκουσες τις εντολές, τα νέα...) =  «η ψυχική έκφραση ή βούληση
κάποιου»..,  έχει πολύ σχέση με τη λέξη «μαντινάδα»,. Και η λέξη αυτή είναι 
ρίζας από τα:  «μήνις, μανία, μαντεύω,...». Παράβαλε και ότι όταν λέμε π.χ. «τα
άκουσες τα μαντάτα» είναι σα να λέμε «μάντεψε τι  νέα σου φέρνω».
 
 
2.  Η ΚΡΗΤΗ ΓΕΝΝΗΣΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΟΡΟ
 
  Η μουσική και η ποίηση γεννήθηκαν στην Κρήτη.. Ο Διόδωρος Σικελιώτης 
(Ιστορική Βιβλιοθήκη 5, 74 - 76) μας πληροφορεί ότι ο Απόλλωνας, ο Θεός της
μουσικής, αν και ονομάζεται Λύκιος και Πύθιος, γεννήθηκε στην Κρήτη και εκεί
εφεύρε τη λύρα και τη μουσική, το τόξο και την ιατρική με τα φάρμακα, μέσω
μαντικής. Ειδικά τη λύρα του την επινόησε λέει ο Ερμής. Γιος του Απόλλωνα ήταν ο
Ασκληπιός , στον οποίο έμαθε τα της ιατρικής και έτσι ο Ασκληπιός έγινε μετά ο
Θεός της ιατρικής. 
Ο Στράβωνας λέει: <<..Να ασκούν (οι νέοι της Κρήτης) επίσης την τοξοβολία και
τον ένοπλο χορό, που βρήκαν πρώτοι και έδειξαν οι Κουρήτες και ο οποίος έπειτα
ονομάστηκε πυρρίχη από το όνομα αυτού που τον οργάνωσε. Έτσι το παιγνίδι δεν
ήταν άσχετο με πράξη χρήσιμη στον πόλεμο. Επίσης στα τραγούδια τους
χρησιμοποιούν κρητικούς ρυθμούς που είναι πολύ γρήγοροι και τους βρήκε ο
Θάλης....>>(ΣΤΡΑΒΩΝΑ, ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ Ι, ΙV 16)
Σύμφωνα επίσης με το Στράβωνα (Γεωγραφικά Ι, IV ), ο κρητικός μάντης και
προφήτης Επιμενίδης (6ος αι. π.Χ.) έγραφε τους καθαρμούς και τους χρησμούς σε
ποίηση, έπη. Ομοίως, ο Παυσανίας («Αττικά», 34) αναφέρει ότι στο μαντείο του
Αμφιάραου (Το Αμφιαράειο ήταν μαντείο, ναός και θεραπευτήριο κοντά στον Ωρωπό
και στο οποίο γινόταν και αγώνες μουσικοί και γυμνικοί) υπήρχε ένας Κρητικός με
το όνομα Ιοφών από την Κνωσό που τους χρησμούς των εξηγητών τους έλεγε με
εξάμετρους στίχους και μ΄ αυτά είχαν φτιαχτεί έπη. 
Επομένως η ποίηση και η μουσική  ξεκίνησαν από την Κρήτη ή είναι στο αίμα των
Κρητικών εδώ και χιλιάδες χρόνια, από Μινωικής εποχής.
 
 
 
 3. ΟΙ  ΧΟΡΟΙ  ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
α) Σιγανός: Λέγεται και χορός του Θησέα. Χορεύεται από άντρες και γυναίκες με τα
χέρια πλεγμένα στους ώμους και αποτελεί την εισαγωγή στον πεντοζάλη. Τα βήματα
του μοιάζουν μεν με αυτά του πεντοζάλη, αλλά είναι απαλά, σιγανά και
συνοδεύονται από τους σχεδόν ψι-θυριστούς ήχους της λύρας και του λαούτου. Ο
πρωτοχορευτής φαίνεται σαν να σέρνει τη σφιχτοδεμένη ανθρώπινη αλυσίδα,
προσπαθώντας να την οδηγήσει έξω από τον Λαβύρινθο, στη σωτηρία.
β) Πεντοζάλης: Πήρε το όνομα του από τα πέντε βασικά του βήματα, τα ζάλα, όπως
τα λένε οι Κρητικοί, που επαναλαμβανόμενα γίνονται δέκα. Χορεύεται από άντρες
και γυναίκες πιασμένους από τους ώμους, με χέρια τεντωμένα σε ανοιχτό κύκλο.
Χορός ενθουσιώδης, πηδηχτός, πολεμικός, που αναδεικνύει τη λεβεντιά των χορευτών
του και δίνει την ευκαιρία για πολλούς αυτοσχεδιασμούς και θεαματικά σάλτα του
πρωτο-χορευτή, κάτω από τους ζωηρούς ήχους της βροντόλυρας και του λαούτου.
γ) Συρτός: Ονομάζεται και Χανιώτικος. Είναι χορός πανελλήνιος. Στην Κρήτη
χορεύεται σε τοπική παραλλαγή. Οι χορευτές, άντρες και γυναίκες, πιασμένοι
χέρι-χέρι στο ύψος του ώμου, σέρνουν αργά τα βήματα τους σε ανοιχτό κύκλο. Οι
κινήσεις τους είναι απλές, ελεγχόμενες, ομοιόμορφες.
δ) Καστρινός: Οφείλει το όνομα του στο Μεγάλο Κάστρο, το Ηράκλειο. Λέγεται ακόμα
και πηδηχτός από τα νευρικά άλματα και τις αεράτες φιγούρες του και
Μαλε6ιζιώτικος από την επαρχία Μαλεβιζίου. Είναι καθαρά αντρικός χορός και
αποτελείται από οκτώ βήματα με κατεύθυνση προς το κέντρο του κύκλου και άλλα
οκτώ προς τα πίσω.
ε) Σούστα: Λέγεται έτσι από το ρυθμικό ανεβοκατέβασμα του κορμιού και τις απαλές
αιωρήσεις. Χορεύεται από άντρες και γυναίκες αντικριστά κι έχει ερωτικό
χαρακτήρα. Το ζευγάρι πλησιάζει και χωρίζεται με χαριτωμένες ρυθμικές κινήσεις.
Αποτελείται από έξι ελαφρώς πηδηχτά βήματα που επαναλαμβανόμενα γίνονται δώδεκα.
 
Υπήρχαν ακόμα κι άλλοι κρητικοί χοροί - απανωμερίτης, κατσιμπαρδιανός, πυρρίχιος
κλπ. - που δυστυχώς έχουν πάψει από χρόνια να χορεύονται. Σώζονται μόνο στις
μνήμες των γεροντότερων και τα αρχεία των μελετητών της κρητικής λαϊκής
παράδοσης.
 
 
HOME- ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΣΤΕΙΛΤΕ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ
Όνομα

Email
 
Σχόλια
 

            Total: 41130Today: 424
      Online: 12
Powered by: www.UKBX.net
      
      Tracker

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


---
hlias kouvarakis

Σχόλια: 0 Εμφανίσεις: 2631
Όνομα Κωδικός
προχωρημένο... ( / Εγγραφή )

Θέμα

Στο κείμενο μπορείτε να χρησιμοποιείτε Wiki ή HTML tags.




Ποιοί είναι εδώ;
Ανώνυμοι: 1, Εγγεγραμμένοι: 0 (?)
Copyright
Κατάχρηση | Φιλοξενείται από LivePage | | Design by VladDeVille | © Kolobok smiles, Aiwan